woensdag 21 oktober 2009
maandag 12 oktober 2009
Follow-up Rapportage 2
Fu Dan Hong / Xen Fu dan Hong Wolters
Xen is nu bijna een jaar bij ons. Het gaat hartstikke goed met haar. Ze is een heel vrolijk en ondernemend meisje. Een echte lachebek. Ook zegt ze al heel veel woordjes en kletst ze de hele dag. Ze kan ook heel goed duidelijk maken wat ze wel en wat ze niet wilt. Ook wordt ze een beetje ondeugend en gaat ze dingen uitproberen. Maar als we zeggen dat iets niet mag, luistert ze wel heel goed. Xen wordt al een echt meisje, haar haar is enorm gegroeid en het kan al in staarten. We zijn zelfs al een keer naar de kapper geweest.
Haar gezondheid is goed, ze is de hele zomer niet ziek geweest. Ze eet en drinkt nog steeds heel goed. Ze heeft inmiddels al haar tanden en kiezen. Om deze te poetsen vindt ze vaak wat minder, maar ze weet ook dat het moet gebeuren.
Huilen doet Xen eigenlijk nooit. Alleen als ze zich echt pijn heeft gedaan of als ze andere kindjes ziet huilen.
Een echte slaper is Xen niet. Ze heeft weinig slaap nodig. Ze staat wel altijd vrolijk op. Wel heeft ze even de tijd nodig om wakker te worden. Dit vinden papa en mama niet erg omdat ze dan lekker wilt kroelen.
Haar beentjes waren in het begin een beetje krom, maar daar is nu helemaal niets meer van te zien. Ze heeft gespierde beentjes en vindt het leuk om te lopen en rennen.
Ze is dol op kleuren, dansen, muziek en kan heel goed alleen met haar speelgoed spelen. Buitenspelen vindt ze ook erg leuk. In onze straat wonen veel kinderen en zodra ze de kindjes ziet wil ze naar buiten. Ook vindt ze het leuk om haar papa en mama met van alles te helpen!
In de zomer zijn we vaak weekendjes naar het strand geweest. En in de zomervakantie zijn we 2,5 week op vakantie gegaan naar Oostenrijk en Italië. Heerlijk vond ze dat, vooral het zwemmen. Xen is een echte waterrat. Ze springt zo met haar zwembandjes het water in. Erg leuk om te zien.
Ze zit met haar lengte nog steeds in de bovenlijn, het is dus een lang meisje.
Xen is dol op de hele familie. En de familie is dol op haar. Als ze Xen zien, wordt er gekust en gekroeld. Ze gaat 2 dagen per week naar de oma's en opa, omdat papa en mama dan allebei moeten werken. Papa werkt 5 dagen en mama 2. Xen vindt dit allemaal prima. Ze huilt niet als we weg gaan, maar geeft kushandjes en zwaait uitbundig. De ene dag gaat ze naar oma Alderliesten en de andere dag naar oma en opa Wolters. Ze is dol op haar oma's en opa. Het is voor haar een echte feestdag. Ook is het leuk voor papa en mama om na het werk weer thuis te komen. We worden dan heel lief ontvangen door onze dochter. Ook is ze gek op haar neefjes, vooral op Tim. Tim is haar grootste vriend. Alles wat hij doet vindt ze leuk en moet vreselijk om hem lachen. Met de hechting zit het dus helemaal goed. Ze hoort er echt bij.
Ook is Xen al 3 x uit logeren geweest. Ook dit ging goed, 1 x bij opa en oma Wolters, 1 x bij oma Alderliesten en 1 x bij haar tante, oom en 2 neefjes.
De hechting met papa en mama zit het ook helemaal goed. Het is echt ons eigen kindje. Ze hoort bij ons en wij bij haar. We hebben het heel erg leuk met z'n drieën.
Xen voelt zich op haar gemak bij de mensen die ze regelmatig ziet en goed kent. Als ze mensen nog niet zo goed kent, kijkt ze nog steeds eerst de kat uit de boom.
Xen zit nog niet op school, maar is inmiddels wel ingeschreven voor de peuterspeelzaal en de basis school.
Xen doet het hartstikke goed en gedraagt zich niet anders dan een biologisch eigen kindje.
Xen is een schat van een meisje, ons meisje.
Xen is nu bijna een jaar bij ons. Het gaat hartstikke goed met haar. Ze is een heel vrolijk en ondernemend meisje. Een echte lachebek. Ook zegt ze al heel veel woordjes en kletst ze de hele dag. Ze kan ook heel goed duidelijk maken wat ze wel en wat ze niet wilt. Ook wordt ze een beetje ondeugend en gaat ze dingen uitproberen. Maar als we zeggen dat iets niet mag, luistert ze wel heel goed. Xen wordt al een echt meisje, haar haar is enorm gegroeid en het kan al in staarten. We zijn zelfs al een keer naar de kapper geweest.
Haar gezondheid is goed, ze is de hele zomer niet ziek geweest. Ze eet en drinkt nog steeds heel goed. Ze heeft inmiddels al haar tanden en kiezen. Om deze te poetsen vindt ze vaak wat minder, maar ze weet ook dat het moet gebeuren.
Huilen doet Xen eigenlijk nooit. Alleen als ze zich echt pijn heeft gedaan of als ze andere kindjes ziet huilen.
Een echte slaper is Xen niet. Ze heeft weinig slaap nodig. Ze staat wel altijd vrolijk op. Wel heeft ze even de tijd nodig om wakker te worden. Dit vinden papa en mama niet erg omdat ze dan lekker wilt kroelen.
Haar beentjes waren in het begin een beetje krom, maar daar is nu helemaal niets meer van te zien. Ze heeft gespierde beentjes en vindt het leuk om te lopen en rennen.
Ze is dol op kleuren, dansen, muziek en kan heel goed alleen met haar speelgoed spelen. Buitenspelen vindt ze ook erg leuk. In onze straat wonen veel kinderen en zodra ze de kindjes ziet wil ze naar buiten. Ook vindt ze het leuk om haar papa en mama met van alles te helpen!
In de zomer zijn we vaak weekendjes naar het strand geweest. En in de zomervakantie zijn we 2,5 week op vakantie gegaan naar Oostenrijk en Italië. Heerlijk vond ze dat, vooral het zwemmen. Xen is een echte waterrat. Ze springt zo met haar zwembandjes het water in. Erg leuk om te zien.
Ze zit met haar lengte nog steeds in de bovenlijn, het is dus een lang meisje.
Xen is dol op de hele familie. En de familie is dol op haar. Als ze Xen zien, wordt er gekust en gekroeld. Ze gaat 2 dagen per week naar de oma's en opa, omdat papa en mama dan allebei moeten werken. Papa werkt 5 dagen en mama 2. Xen vindt dit allemaal prima. Ze huilt niet als we weg gaan, maar geeft kushandjes en zwaait uitbundig. De ene dag gaat ze naar oma Alderliesten en de andere dag naar oma en opa Wolters. Ze is dol op haar oma's en opa. Het is voor haar een echte feestdag. Ook is het leuk voor papa en mama om na het werk weer thuis te komen. We worden dan heel lief ontvangen door onze dochter. Ook is ze gek op haar neefjes, vooral op Tim. Tim is haar grootste vriend. Alles wat hij doet vindt ze leuk en moet vreselijk om hem lachen. Met de hechting zit het dus helemaal goed. Ze hoort er echt bij.
Ook is Xen al 3 x uit logeren geweest. Ook dit ging goed, 1 x bij opa en oma Wolters, 1 x bij oma Alderliesten en 1 x bij haar tante, oom en 2 neefjes.
De hechting met papa en mama zit het ook helemaal goed. Het is echt ons eigen kindje. Ze hoort bij ons en wij bij haar. We hebben het heel erg leuk met z'n drieën.
Xen voelt zich op haar gemak bij de mensen die ze regelmatig ziet en goed kent. Als ze mensen nog niet zo goed kent, kijkt ze nog steeds eerst de kat uit de boom.
Xen zit nog niet op school, maar is inmiddels wel ingeschreven voor de peuterspeelzaal en de basis school.
Xen doet het hartstikke goed en gedraagt zich niet anders dan een biologisch eigen kindje.
Xen is een schat van een meisje, ons meisje.
zaterdag 26 september 2009
.JPG)
1e Follow-up rapportage
Fu Dan Hong / Xen Fu Dan Hong Wolters
Xen is een heel vrolijk en lief meisje. Ze is dol op muziek. Zodra zij muziek hoort wordt er gedanst en geklapt. Ze loopt sedert 5 april 2009. Ook brabbelt ze al aardig wat woordjes. Papa, mapa (dat is mama), beer en bal en nog van alles wat. Ze probeert alles na te zeggen. Xen is een vrij lang meisje. Ze zit in de bovenlijn van de groei. Ze is erg lang verkouden geweest maar dat is nu gelukkig over. Xen is door de adoptie screening gezond verklaard. Het enige waar ze nu soms nog een beetje last van heeft zijn haar doorkomende kiesjes.
Ze drinkt en eet erg goed. Ook weet ze prima het verschil tussen vreemde mensen en bekende mensen. Ze loopt niet zomaar met iedereen mee. Ze kijkt eerst de kat uit de boom. Ze is dol op ons en wij op haar, we kroelen wat af. De hechting gaat heel erg goed.
Xen wil heel veel dingen zelf doen, bijvoorbeeld eten. Dit gaat al aardig goed, soms zit ze nog wel helemaal onder, maar het gaat wel steeds beter. Nieuwsgierig is ze ook. Ze volgt alles wat wij doen en doet ons dan na. Haar kleine motoriek is ook goed, ze pakt heel goed kleine dingetjes met haar vingers en kan al een dopje ergens opdoen.
Xen gaat nog niet naar een school of crèche. Over een jaartje mag ze naar de peuterspeelzaal.
Xen is verandert van een stil en rustig meisje in een heel ondernemend meisje met een eigen willetje. Mooi om te zien hoe zij zich in 6 maanden tijd heeft ontwikkeld. Maar vooral knap dat ze zich na 6 maanden al helemaal durft te geven en zich zo makkelijk heeft aangepast een onze leefwijze.
Edward en Conny Wolters
Xen is een heel vrolijk en lief meisje. Ze is dol op muziek. Zodra zij muziek hoort wordt er gedanst en geklapt. Ze loopt sedert 5 april 2009. Ook brabbelt ze al aardig wat woordjes. Papa, mapa (dat is mama), beer en bal en nog van alles wat. Ze probeert alles na te zeggen. Xen is een vrij lang meisje. Ze zit in de bovenlijn van de groei. Ze is erg lang verkouden geweest maar dat is nu gelukkig over. Xen is door de adoptie screening gezond verklaard. Het enige waar ze nu soms nog een beetje last van heeft zijn haar doorkomende kiesjes.
Ze drinkt en eet erg goed. Ook weet ze prima het verschil tussen vreemde mensen en bekende mensen. Ze loopt niet zomaar met iedereen mee. Ze kijkt eerst de kat uit de boom. Ze is dol op ons en wij op haar, we kroelen wat af. De hechting gaat heel erg goed.
Xen wil heel veel dingen zelf doen, bijvoorbeeld eten. Dit gaat al aardig goed, soms zit ze nog wel helemaal onder, maar het gaat wel steeds beter. Nieuwsgierig is ze ook. Ze volgt alles wat wij doen en doet ons dan na. Haar kleine motoriek is ook goed, ze pakt heel goed kleine dingetjes met haar vingers en kan al een dopje ergens opdoen.
Xen gaat nog niet naar een school of crèche. Over een jaartje mag ze naar de peuterspeelzaal.
Xen is verandert van een stil en rustig meisje in een heel ondernemend meisje met een eigen willetje. Mooi om te zien hoe zij zich in 6 maanden tijd heeft ontwikkeld. Maar vooral knap dat ze zich na 6 maanden al helemaal durft te geven en zich zo makkelijk heeft aangepast een onze leefwijze.
Edward en Conny Wolters
.JPG)
zaterdag 24 januari 2009
Lekker soepie van oma !
Gewoon even tussen de bedrijven door. Want tijd om op je gemakkie een vehaaltje te schrijven, hebben we niet. Maar dit is gewoon leuk om te zien. Xen en soep van oma is een geweldige combinatie. Van wie ze het enthousiasme qua eten heeft weten we natuurlijk niet. Maar matchen in China kunnen ze als de beste !!!
dinsdag 16 december 2008
Zaterdag 13 december
Hallo allemaal,
We weten het, het heeft even geduurd, ....maar we hebben gewoon geen tijd voor ons zelf!!!! Hahaha. We gaan samen slapen met Xen en we staan op met haar. Haar ritme is ons ritme. Alles maar dan ook alles wordt door mevrouw bepaald. Ach dat zal wel wennen? Maar.. we hebben het er graag voor over.
-
Nu nog even een terugblik op de zaterdag. De terugreis naar Nederland. Eindelijk naar huis.
-
De dag begon zoals alle ochtenden tot nu toe. Xen wordt wakker en de familie komt in aktie. Lekker samen knuffelen. Geweldig om dit dagelijks te kunnen doen. De koffers zouden om 09.30 uur opgehaald worden en om 10.30 uur zouden wij vertrekken naar het vliegveld. Het zou een lange dag worden. Op het vliegveld afscheid genomen van Chris en zijn zoon Michael. Deze mensen hebben de afgelopen dagen zich giga voor ons ingezet. Wij kunnen niets anders zeggen dan onze dank is groot, heeeel groot!!!!
Nog even een foto van alle kleintjes op de bank in de Lobby van het Hotel..... Zijn we hier over +/- 10 tot 15 jaar weer ?
Goed, we waren vroeg en iedereen had zijn/ haar e-ticket in de aanslag !!! Dus wat kan ons nog in de weg staan dan een soepele vlucht naar Amsterdam. Nou bijvoorbeeld, dat sommige kinderen volgens de Chinese medewerkers achter de incheck balie geen ticket hebben!!!. Na wat heen en weer geschuif met e-ticket formulieren mochten we dan eindelijk door. Alleen nog even door de douane en dan wachten tot het vliegtuig vertrekt. Nu was ons madammeke net in slaap gevallen toen we door de douane moesten. En ja natuurlijk, daar moest ze uit de buggy. Ze moest zelf (en niet mama) van haar flesje met druivensap drinken (er zat namelijk geen explosieve vloeistof in dus dat was geen probleem). Wij moesten wel het gekookte water en een nieuw flesje met mineraal water weg gooien. Op de heen reis was dit mochten wij dit gewoon meenemen en anderer stellen niet , en nu mochten wij het niet meenemen en andere stellen wel!!!! Het zal wel door mijn boze uiterlijk komen of dat van mama natuurlijk!!
Na een heerlijke bak koffie bij starbucks (dat wordt nog afkicken) zijn we met z'n alle het vliegtuig ingestapt en vertrokken naar Nederland. En we waren er al bang voor.. Xen kon duidelijk de slaap niet vatten. En om al je vriendinnen om beurten een fles zien krijgen is voor onze kliko vervelend (want als ze iemand ziet eten, wil ook zij eten). Maar we hebben het gered.
Op de heenreis zij we in +/- 8 uur naar Beijing gevlogen. In verband met vliegroutes in de lucht ( bij de volgende wolk links af ) zijn we op de vlucht naar Amsterdam via Syberie gevlogen. Toch bijna 2 uur langer vliegen. Klokslag 17.40 uur zijn we geland op Schiphol. Na een ritje van 20 minuten op de vleigbaan en het aansluiten van de slurf zijn eerst alle andere passagiers uitgestapt. Dit duurde even, want we hadden (hoe kan het ook anders) een aantal bussen met Chinezen bij ons die allemaal langs de PearlClass (hier zaten wij) moesten en dus weer kijken, voelen en soms ook nog even een foto van deze geweldige kinderen maken. Ik stond in de start blokken om zo snel mogelijk uit het vliegtuig te stappen omdat Rene en Greta mij gevraagd hadden de ontmoeting van hun dochters te filmen (zij hebben een 2de dochter opgehaald). Ik hoop dat het erop staat, want dit was zoooo mooi om te ziejn. Ze hadden beide dezelfde kleren aan. Geweldig mooi om te zien hoe dat ging.
-
Zoals gewoonlijk ging ik helemaal op in mijn werk. Ik werd echter door de beveiliging gemaand te stoppen want je mag namelijk niet filmen op Schiphol ivm de beveiligings maatregelen. Belachelijk. Wat kan je nu waarnemen vanuit een dichte slurf. Maar helaas, ik mocht niet verder filmen.
-
Dit hadden we gehad. Samen met de kinderen van de ouders die een tweede kindje hebben opgehaald waren ook medewerkers van Meiling aanwezig. Van hun kregen we, naast de felicitaties, een mooi boekje. Aangeboden door het China team. Onmiddelijk daarna afscheid genomen van alle kinderen en gezinnen die we goed hebben leren kennen en met wie we de nodige emotionele momenten hebben beleefd. We zullen elkaar zeker snel mailen en zeker ontmoeten. En natuurlijk hadden we een kleine attentie geregeld voor de Meiling medewerkers Ineke, Corrie en Anja. Zij hebben ons de afgelopen 2 weken bijgestaan. En ze zijn gewoon onmisbaar geweest. Wij zijn er zeker van dat ze meer gedaan hebben dat wij ons realiseren. Ook hiervoor onze dank. Mede door jullie is het gelukt een wolk van een dochter in onze armen te kunnen sluiten.
-
In een klap heeft Xen er, buiten de direkte familie om, drie "tantes" bij.
-
Snel langs de douane die ons feliciteerden en zeer vriendelijk waren. Door naar de bagageband. Toen we daar kwamen aanlopen stonden er veel mensen voor de ramen. Ook Brenda stond er tussen met een ballon "Welkom Xen". Zij was de eerste die Xen in levende lijve gezien heeft. We moesten onze bagage van de band halen en langs de douane (gelukkig niet gecontroleerd, we hadden ook niets aan te geven!!!!).
-
En toen kwam het. Wat we toen meemaakte gaan we nooit meer vergeten. Een massa van mensen en allemaal (uitzonderingen daargelaten) met tranen in de ogen, en ons feliciteerden. Familie, vrienden, geweldig. Xen hadden we uit de buggy gehaald en zij klemde zich aan mama vast. De ballon die Brenda vast had kwamen in veelvoud op ons af. Een mooi spandoek met " Welkom Xen, Conny en Edward". Geweldig. De kinderen hadden shirts aan met "I love Xen" . De Anita's van de SVB waren ook aanwezig met mooie chinese paraplu's. Wat een emotie op Schiphol. Brenda had zich in de tussen tijd ontfermt over de koffers en Edwin over de video. Want deze beelden willen we zeker nog wel 100 x terug zien. De grote verrassing was de aanwezigheid van de beide oma's. Krasse vrouwtjes van 92 jaar die hun zoveelste kleinkind hebben begroet.. maar deze keer op Schiphol.
Tante Nelly en Piet geweldig dat jullie dit hebben gedaan. Vanuit Westervoort naar Haamstede, naar Schiphol en via Haamstede weer terug naar Westervoort. Geweldig en nogmaals bedankt.
-
Op naar huis en daar met de familie nog een glas Champagne gedronken..en natuurlijk beschuit met muisjes. Ook thuis was alles versiert. Een mooi bord bij de voordeur, binnen balonnen en slingers, gezellig, een soort verjaardag. Natuurlijk konden de kadootjes ook hier weer niet uitblijven en Xen, mama en papa zijn wederom verwend.
Het einde van een hele lange, mooie en emotionele dag. En Xen heeft zo goed als niet geslapen. Half 11 lagen we met z'n drieen op bed. Dat is half 6 s'morgens in China. Nu maar hopen dat ze de slaap kan vatten en ook kan vasthouden tot een uur of 11 (onze tijd) !!!! -
Wordt vervolgd...........
-
Xen, Conny en Edward.
We weten het, het heeft even geduurd, ....maar we hebben gewoon geen tijd voor ons zelf!!!! Hahaha. We gaan samen slapen met Xen en we staan op met haar. Haar ritme is ons ritme. Alles maar dan ook alles wordt door mevrouw bepaald. Ach dat zal wel wennen? Maar.. we hebben het er graag voor over.
-
Nu nog even een terugblik op de zaterdag. De terugreis naar Nederland. Eindelijk naar huis.
-
De dag begon zoals alle ochtenden tot nu toe. Xen wordt wakker en de familie komt in aktie. Lekker samen knuffelen. Geweldig om dit dagelijks te kunnen doen. De koffers zouden om 09.30 uur opgehaald worden en om 10.30 uur zouden wij vertrekken naar het vliegveld. Het zou een lange dag worden. Op het vliegveld afscheid genomen van Chris en zijn zoon Michael. Deze mensen hebben de afgelopen dagen zich giga voor ons ingezet. Wij kunnen niets anders zeggen dan onze dank is groot, heeeel groot!!!!
Nog even een foto van alle kleintjes op de bank in de Lobby van het Hotel..... Zijn we hier over +/- 10 tot 15 jaar weer ?
Goed, we waren vroeg en iedereen had zijn/ haar e-ticket in de aanslag !!! Dus wat kan ons nog in de weg staan dan een soepele vlucht naar Amsterdam. Nou bijvoorbeeld, dat sommige kinderen volgens de Chinese medewerkers achter de incheck balie geen ticket hebben!!!. Na wat heen en weer geschuif met e-ticket formulieren mochten we dan eindelijk door. Alleen nog even door de douane en dan wachten tot het vliegtuig vertrekt. Nu was ons madammeke net in slaap gevallen toen we door de douane moesten. En ja natuurlijk, daar moest ze uit de buggy. Ze moest zelf (en niet mama) van haar flesje met druivensap drinken (er zat namelijk geen explosieve vloeistof in dus dat was geen probleem). Wij moesten wel het gekookte water en een nieuw flesje met mineraal water weg gooien. Op de heen reis was dit mochten wij dit gewoon meenemen en anderer stellen niet , en nu mochten wij het niet meenemen en andere stellen wel!!!! Het zal wel door mijn boze uiterlijk komen of dat van mama natuurlijk!!
Na een heerlijke bak koffie bij starbucks (dat wordt nog afkicken) zijn we met z'n alle het vliegtuig ingestapt en vertrokken naar Nederland. En we waren er al bang voor.. Xen kon duidelijk de slaap niet vatten. En om al je vriendinnen om beurten een fles zien krijgen is voor onze kliko vervelend (want als ze iemand ziet eten, wil ook zij eten). Maar we hebben het gered.
Op de heenreis zij we in +/- 8 uur naar Beijing gevlogen. In verband met vliegroutes in de lucht ( bij de volgende wolk links af ) zijn we op de vlucht naar Amsterdam via Syberie gevlogen. Toch bijna 2 uur langer vliegen. Klokslag 17.40 uur zijn we geland op Schiphol. Na een ritje van 20 minuten op de vleigbaan en het aansluiten van de slurf zijn eerst alle andere passagiers uitgestapt. Dit duurde even, want we hadden (hoe kan het ook anders) een aantal bussen met Chinezen bij ons die allemaal langs de PearlClass (hier zaten wij) moesten en dus weer kijken, voelen en soms ook nog even een foto van deze geweldige kinderen maken. Ik stond in de start blokken om zo snel mogelijk uit het vliegtuig te stappen omdat Rene en Greta mij gevraagd hadden de ontmoeting van hun dochters te filmen (zij hebben een 2de dochter opgehaald). Ik hoop dat het erop staat, want dit was zoooo mooi om te ziejn. Ze hadden beide dezelfde kleren aan. Geweldig mooi om te zien hoe dat ging.
-
Zoals gewoonlijk ging ik helemaal op in mijn werk. Ik werd echter door de beveiliging gemaand te stoppen want je mag namelijk niet filmen op Schiphol ivm de beveiligings maatregelen. Belachelijk. Wat kan je nu waarnemen vanuit een dichte slurf. Maar helaas, ik mocht niet verder filmen.
-
Dit hadden we gehad. Samen met de kinderen van de ouders die een tweede kindje hebben opgehaald waren ook medewerkers van Meiling aanwezig. Van hun kregen we, naast de felicitaties, een mooi boekje. Aangeboden door het China team. Onmiddelijk daarna afscheid genomen van alle kinderen en gezinnen die we goed hebben leren kennen en met wie we de nodige emotionele momenten hebben beleefd. We zullen elkaar zeker snel mailen en zeker ontmoeten. En natuurlijk hadden we een kleine attentie geregeld voor de Meiling medewerkers Ineke, Corrie en Anja. Zij hebben ons de afgelopen 2 weken bijgestaan. En ze zijn gewoon onmisbaar geweest. Wij zijn er zeker van dat ze meer gedaan hebben dat wij ons realiseren. Ook hiervoor onze dank. Mede door jullie is het gelukt een wolk van een dochter in onze armen te kunnen sluiten.
-
In een klap heeft Xen er, buiten de direkte familie om, drie "tantes" bij.
-
Snel langs de douane die ons feliciteerden en zeer vriendelijk waren. Door naar de bagageband. Toen we daar kwamen aanlopen stonden er veel mensen voor de ramen. Ook Brenda stond er tussen met een ballon "Welkom Xen". Zij was de eerste die Xen in levende lijve gezien heeft. We moesten onze bagage van de band halen en langs de douane (gelukkig niet gecontroleerd, we hadden ook niets aan te geven!!!!).
-
En toen kwam het. Wat we toen meemaakte gaan we nooit meer vergeten. Een massa van mensen en allemaal (uitzonderingen daargelaten) met tranen in de ogen, en ons feliciteerden. Familie, vrienden, geweldig. Xen hadden we uit de buggy gehaald en zij klemde zich aan mama vast. De ballon die Brenda vast had kwamen in veelvoud op ons af. Een mooi spandoek met " Welkom Xen, Conny en Edward". Geweldig. De kinderen hadden shirts aan met "I love Xen" . De Anita's van de SVB waren ook aanwezig met mooie chinese paraplu's. Wat een emotie op Schiphol. Brenda had zich in de tussen tijd ontfermt over de koffers en Edwin over de video. Want deze beelden willen we zeker nog wel 100 x terug zien. De grote verrassing was de aanwezigheid van de beide oma's. Krasse vrouwtjes van 92 jaar die hun zoveelste kleinkind hebben begroet.. maar deze keer op Schiphol.
Tante Nelly en Piet geweldig dat jullie dit hebben gedaan. Vanuit Westervoort naar Haamstede, naar Schiphol en via Haamstede weer terug naar Westervoort. Geweldig en nogmaals bedankt.-
Op naar huis en daar met de familie nog een glas Champagne gedronken..en natuurlijk beschuit met muisjes. Ook thuis was alles versiert. Een mooi bord bij de voordeur, binnen balonnen en slingers, gezellig, een soort verjaardag. Natuurlijk konden de kadootjes ook hier weer niet uitblijven en Xen, mama en papa zijn wederom verwend.
Het einde van een hele lange, mooie en emotionele dag. En Xen heeft zo goed als niet geslapen. Half 11 lagen we met z'n drieen op bed. Dat is half 6 s'morgens in China. Nu maar hopen dat ze de slaap kan vatten en ook kan vasthouden tot een uur of 11 (onze tijd) !!!! -
Wordt vervolgd...........
-
Xen, Conny en Edward.
vrijdag 12 december 2008
vrijdag 12 december
Hallo allemaal,
Vandaag onze laatste volle dag in Beijing en geen officiële dingen op het programma. Vandaag mag alles en hoeft niets. Eigenlijk was dat heel de week al zo. Echter je wilt ook wel wat culturele dingen opsnuiven ondanks dat Conny en ik cultuurbaarbaren zijn. Maar zo kunnen we over het een en ander meepraten.
Zoals gewoonlijk lekker ontbeten na een redelijke nacht. Xen is nog steeds verkouden en buiten de bullebakken en loopneus merk je daar overdag niets tot weinig van. s'avonds en s'nachts begint ze zwaarder te ademen en te hoesten. En dat zijn nu juist geluiden waarop je blijft slapen. Dus zeer onregelmatig geslapen.
Stil zitten is er niet meer bij. Hoe stil en rustig ze twee weken terug was hoe druk ze nu is. Zeer ondernemend maken we er maar van. Ze gaat steeds meer dingen kopieren dus dat moeten we goed in de gaten houden.
Vandaag na het ontbijt zijn we nog wat laatste boodschapen gaan doen en nog wat kadootjes gekocht. We willen natuurlijk onze ouders een leuke herinnering geven uit China. En al zeg ik het zelf we zijn er goed in geslaagd. Geen echte Chinese prullaria maar gewoon kadootjes waar ze naar onze mening blij mee zouden kunnen zijn.
Tussen de middag bij het franse bakkertje aan de overkant van het Hotel gegeten. We vragen ons wel af hoe zo'n winkeltje kan blijven bestaan. De hele groep komt regelmatig langs ( en ook binnen ) maar verder heb ik bijna geen klandizie gezien. Maar de produkten zijn prima. Hoe gaat dat als wij terug naar Nederland zijn ?
Daarna zijn we even terug geweest in het hotel. We kregen toen het boek met foto die genomen is voor de verbodenstad. Heel erg leuk zo'n herinnering.
S'middags nog even een wandeling gemaakt met in onze gedachte dat Xen dan wel in slaap zou vallen. En ja dat geschiedde. Nu konden wij op ons gemakkie de koffers inpakken..... Voor de deur van de hotelkamer werd mevrouw echter al weer wakker, klaarwakker. Dus dan maar om beurten de spullen pakken. Ook wel heel leuk. Quality time met je dochter. Ze begint zich echt op haar gemak te voelen. Dat was al zo bij Conny maar ook steeds meer bij mij. Hoe gekker hoe beter en dan moet ze bij mij zijn. Leuk zo'n schaterlach. Ze haalt nog niet helemaal uit maar ze komen eraan. Geef mij nog wat tijd !!!!
Om 18.00 uur weer verzamelt om bij de Chinees te gaan eten. Chris zou een aantal andere zaken bestellen. Dus meer variatie en wederom weer heel lekker. Ook de bekende Peking eend kwam voorbij. Deze (niet de hele eend) worden hier in een pannekoekje gerold met een bepaalde saus en wat groente. Heerlijk. Chris wist te vertellen dat wij in Nederland ook veel eenden hadden. Hij vertelde dat op zo'n manier dat ik hem verdenk bij zijn bezoeken aan Nederland stiekem een aantal eenden in zijn koffer mee naar huis te nemen. Ach we hebben er toch genoeg.
Terug op de hotelkamer alle laatste zaken ingepakt. Morgen om 09.30 uur worden de koffers opgehaald en om 10.30 vertrekken we naar het vliegveld. We zullen, als we geen vertraging hebben, uiteindelijk om 17.40 uur landen op Schiphol. Ik kan niet wachten. We zullen jullie allemaal onze dochter showen. Want trots........ dat zijn we.
We zullen thuis nog een of twee briefjes maken voor deze web-log maar daarna gaan we verder met ons "gewone leventje. De web-log zullen we van het internet halen. Wij zullen dit reisverslag inclusief de reactie printen en binden om het later, als Xen groot is, te laten lezen. Dus als jullie nog een reactie voor ons of juist alleen voor Xen willen achterlaten, schroom je niet.
Tot morgen of eventueel later.
Xen, Conny en Edward
Vandaag onze laatste volle dag in Beijing en geen officiële dingen op het programma. Vandaag mag alles en hoeft niets. Eigenlijk was dat heel de week al zo. Echter je wilt ook wel wat culturele dingen opsnuiven ondanks dat Conny en ik cultuurbaarbaren zijn. Maar zo kunnen we over het een en ander meepraten.
Zoals gewoonlijk lekker ontbeten na een redelijke nacht. Xen is nog steeds verkouden en buiten de bullebakken en loopneus merk je daar overdag niets tot weinig van. s'avonds en s'nachts begint ze zwaarder te ademen en te hoesten. En dat zijn nu juist geluiden waarop je blijft slapen. Dus zeer onregelmatig geslapen.
Stil zitten is er niet meer bij. Hoe stil en rustig ze twee weken terug was hoe druk ze nu is. Zeer ondernemend maken we er maar van. Ze gaat steeds meer dingen kopieren dus dat moeten we goed in de gaten houden.
Vandaag na het ontbijt zijn we nog wat laatste boodschapen gaan doen en nog wat kadootjes gekocht. We willen natuurlijk onze ouders een leuke herinnering geven uit China. En al zeg ik het zelf we zijn er goed in geslaagd. Geen echte Chinese prullaria maar gewoon kadootjes waar ze naar onze mening blij mee zouden kunnen zijn.
Tussen de middag bij het franse bakkertje aan de overkant van het Hotel gegeten. We vragen ons wel af hoe zo'n winkeltje kan blijven bestaan. De hele groep komt regelmatig langs ( en ook binnen ) maar verder heb ik bijna geen klandizie gezien. Maar de produkten zijn prima. Hoe gaat dat als wij terug naar Nederland zijn ?
Daarna zijn we even terug geweest in het hotel. We kregen toen het boek met foto die genomen is voor de verbodenstad. Heel erg leuk zo'n herinnering.
S'middags nog even een wandeling gemaakt met in onze gedachte dat Xen dan wel in slaap zou vallen. En ja dat geschiedde. Nu konden wij op ons gemakkie de koffers inpakken..... Voor de deur van de hotelkamer werd mevrouw echter al weer wakker, klaarwakker. Dus dan maar om beurten de spullen pakken. Ook wel heel leuk. Quality time met je dochter. Ze begint zich echt op haar gemak te voelen. Dat was al zo bij Conny maar ook steeds meer bij mij. Hoe gekker hoe beter en dan moet ze bij mij zijn. Leuk zo'n schaterlach. Ze haalt nog niet helemaal uit maar ze komen eraan. Geef mij nog wat tijd !!!!
Om 18.00 uur weer verzamelt om bij de Chinees te gaan eten. Chris zou een aantal andere zaken bestellen. Dus meer variatie en wederom weer heel lekker. Ook de bekende Peking eend kwam voorbij. Deze (niet de hele eend) worden hier in een pannekoekje gerold met een bepaalde saus en wat groente. Heerlijk. Chris wist te vertellen dat wij in Nederland ook veel eenden hadden. Hij vertelde dat op zo'n manier dat ik hem verdenk bij zijn bezoeken aan Nederland stiekem een aantal eenden in zijn koffer mee naar huis te nemen. Ach we hebben er toch genoeg.
Terug op de hotelkamer alle laatste zaken ingepakt. Morgen om 09.30 uur worden de koffers opgehaald en om 10.30 vertrekken we naar het vliegveld. We zullen, als we geen vertraging hebben, uiteindelijk om 17.40 uur landen op Schiphol. Ik kan niet wachten. We zullen jullie allemaal onze dochter showen. Want trots........ dat zijn we.
We zullen thuis nog een of twee briefjes maken voor deze web-log maar daarna gaan we verder met ons "gewone leventje. De web-log zullen we van het internet halen. Wij zullen dit reisverslag inclusief de reactie printen en binden om het later, als Xen groot is, te laten lezen. Dus als jullie nog een reactie voor ons of juist alleen voor Xen willen achterlaten, schroom je niet.
Tot morgen of eventueel later.
Xen, Conny en Edward
donderdag 11 december 2008
Bekijks in het Olympisch stadion
Je zou denken dat "die" chinezen voor het olympisch stadion (het vogelnest) komen, maar nee hoor, onze dochters en zoon zijn de attractie............
Donderdag 11 december "de verboden stad"
Hallo allemaal,
-
Vannacht een redelijke nacht gehad...wel wat kort, omdat Xen iets eerder wakker was geworden (kwart voor 7).
Xen is lekker met papa onder de douche geweest. Dit vindt ze heerlijk. Ze vindt het volgens ons nog wel een beetje raar, want ze kijkt constant naar de doucheknop. We moeten wel goed opletten dat ze geen water binnenkrijgt. Het kraanwater hier in China mag niet gedronken worden..of je moet zwaar aan de diaree willen, dan is het een aanradertje!!
-
Daarna opnieuw lekker ontbeten en om 10.00 uur verzamelt om aan aantal bezienswaardigheden te gaan bekijken. Eerst naar de het plein van de Hemelse vrede gegaan. Vreemd, als je daar opeens staat. Denk dat wij dit allemaal pas beseffen als we weer in Nederland zijn. Voor je dit plein op mag, moet je wel weer eerst door een scan en wordt je tas gecontroleerd. Zo iets maakt dan al gelijk indruk. Daarna naar de verboden stad gelopen, deze ligt aan het plein. Ook hier weer allerlei indrukken opgedaan. Xen vond dit weer niet bijster interessant. Zowel op het plein als in de verboden stad heeft ze lekker liggen slapen. Wel heel goed ingepakt, want het was vandaag erg koud in Beijing.
Vannacht een redelijke nacht gehad...wel wat kort, omdat Xen iets eerder wakker was geworden (kwart voor 7).
Xen is lekker met papa onder de douche geweest. Dit vindt ze heerlijk. Ze vindt het volgens ons nog wel een beetje raar, want ze kijkt constant naar de doucheknop. We moeten wel goed opletten dat ze geen water binnenkrijgt. Het kraanwater hier in China mag niet gedronken worden..of je moet zwaar aan de diaree willen, dan is het een aanradertje!!
-
Daarna opnieuw lekker ontbeten en om 10.00 uur verzamelt om aan aantal bezienswaardigheden te gaan bekijken. Eerst naar de het plein van de Hemelse vrede gegaan. Vreemd, als je daar opeens staat. Denk dat wij dit allemaal pas beseffen als we weer in Nederland zijn. Voor je dit plein op mag, moet je wel weer eerst door een scan en wordt je tas gecontroleerd. Zo iets maakt dan al gelijk indruk. Daarna naar de verboden stad gelopen, deze ligt aan het plein. Ook hier weer allerlei indrukken opgedaan. Xen vond dit weer niet bijster interessant. Zowel op het plein als in de verboden stad heeft ze lekker liggen slapen. Wel heel goed ingepakt, want het was vandaag erg koud in Beijing.
-Na een hele snelle kop koffie (we hadden eindelijk een tentje gevonden) zijn we weer in de bus gestapt. Hier in China is het niet zo als in alle andere landen waar wij geweest zijn. Je stapt hier niet zomaar een cafeetje binnen. Die zijn er namelijk niet. Dus ook geen lekkere broodjes. In de bus stikte we dus van de honger en zijn we met z'n drieen aan de Liga's gegaan (Xen had gelukkig haar flesje melk nog). Je moet wat....
-
Na deze heerlijke lunch ( je geniet hier wel lekker lang van, omdat er aardig wat tussen de kiezen blijft zitten) en een schone luier voor Xen zijn we doorgereden naar het Olympisch Stadion, het vogelnest. Dit was aan de buitenkant vrij indrukwekkend. Eenmaal binnen viel dit een beetje tegen. Gewoon een open stadion, zonder dak. Ook hier was het ijskoud..en ook hier veel beveiliging en geen koffie of eettentje te bekennen. Ja, 1 kleintje. Hier werden worsten en popcorn verkocht. Nou, de worst was geen optie, want waar is die worst van gemaakt vraag je je dan weer af!!!!!! Dus werd het een bak popcorn. Die smaakte ons alledrie erg lekker. Wel even op het "gras" van het stadion gelopen. Toch is ook dit wel indrukwekkend. Naar dit stadion hebben miljoenen mensen gekeken en zijn mooie prestaties geleverd...en wij lopen daar dan toch mooi met een bak popcorn doorheen. Dat kan niet iedereen vertellen.
Niet iedereen vond het stadion het mooiste. Zie bijgevoegd filmpje...Denk dat wij in Nederland moeten gaan wennen als er een keer NIET naar ons gekeken wordt...
-
Na al deze bezienswaardigenheden hadden we het wel even gehad. Dus hup weer in de bus en terug naar ons hotel.
-Eerst even lekker opgewarmt en met Xen gespeeld. Edward heeft in de tussentijd lekkere franse broodjes gehaald bij "ons" bakkertje.
-
Nu nog 2 nachtjes slapen, en dan lekker naar huis. Wat wel lekker is aan deze periode, is dat we echt op elkaar zijn aangewezen. Xen heeft dus goed aan ons kunnen wennen. Je merkt aan haar dat ze zich steeds meer op haar gemak voelt. Wat ook leuk is, is dat ze volgens ons (of wij willen dat graag) echt gaat kijken naar de beelden via skype.
-
We zijn benieuwd hoe ze het in Nederland vindt. Voor haar weer een grote verandering. Zo'n klein hummeltje en al zoveel meegemaakt. Maar ze is sterk en nieuwsgierig, dus... weten zeker dat het goedkomt..haar pandabeer, papa en mama gaan mee, haar kan dus niets gebeuren...
-
Tot morgen.
Liefs,
Xen, Edward en Conny
woensdag 10 december 2008
Woensdag 10 december
Weer een dag dichter bij de terugreis.
Vandaag was een dag dat we veel mochten en niets moesten. Zowiezo hoeven we deze week in Beijing niets te doen. De laatste officiele papaieren worden allemaal geregeld door "het meiling" team en onze Chinese steun en toeverlaat Chris en zijn zoon Michael.
-
We hebben dan vanmorgen ook redelijk rustig aan gedaan. Xen was iets vroeger dan de wekker wakker maar we hadden allemaal een goede nachtrust gehad. Het lijkt erop dat ook Xen steeds meer op haar gemak raakt. Het " zeurderige" jengelen (huilen / dromen!!) is zo goed als weg. Of we raken eraan gewent. In ieder geval, het gaat iedere dag beter. Vanmorgen voor de eerste keer, werd na een kroel bij mama, papa ook heel vluchtig opgezocht. Ik denk dat mijn tijd binnenkort aan breekt en dat mama kan inpakken. Hihi... Jaja mama, het is zo ver, je kan je koffer pakken want het zal papa's meisje worden.
-
Na het ontbijt om 10.30 afgesproken in de lobby om een openlucht markt te bezoeken met curiosa en andere snuiterijen. Leuk, maar zeker ook koud. Ze hebben sneeuwbuien opgegeven maar deze zijn, op een verdwaalde vlok, uitgebleven. En die vlok die viel was in mijn ogen niet echt wit. Het was een soort van smog vlok (zo ongeveer een iets getinte vlok). Begrijpen jullie wel toch !!!?
-
We zijn per stel ( sorry ik moet er nog een beetje aan wennen, gezin) in een taxi gestapt en hebben voor de eerste keer gebruikt gemaakt van het kaartje van het hotel. Hierop kan je aankruisen waar je naar toe wilt. Achter het door jou aangekruiste doel staat in het Chinees (karakters) en in het engels de lokatie. Heel gemakkelijk. De taxichaufeur waagde zich alleen jammer genoeg niet uit de auto. Liet mij tobben met de buggy en vinden van de knop van de achterklep. Je zal eens moeite moeten doen voor een fooi !!. Maar ik moet zeggen.. hij reed prima in een ruk naar de plaats van bestemming (voor zover dat te controleren valt). Harm, Magreet en Fei-ya kregen wel service bij het instappen en helpen van de buggy maar zij werden op een andere lokatie gedropt. Je kan ook niet alles in het leven hebben, laat staan mee hebben.
-
De markt zelf was niet heel bijzonder. Of het kan zijn dat wij er te vroeg waren. Een hoop rommel (in onze ogen). Het leek een beetje op koniginnedag op z'n Chinees. Ik kan geen andere omschrijving vinden / bedenken. Dus we waren snel uitgekeken. Natuurlijk hebben we nog wel een aantal leuke en toepasselijke kadootjes gescoord. En ja natuurlijk flink weten af te dingen. Dit is geen liefhebberij van Conny. Ze geeft aan mij door wat ze wilt hebben. Gaat er dan snel vandoor al wijzend naar mij dat ik de baas ben en bemoeit zich niet met mijn specialiteit..... het afdingen.
-
We waren snel over de markt gelopen en snel weer in een taxi terug naar het hotel gegaan. Een schone luier later zijn we weer naar buiten gegaan om nog wat boodschappen te doen. Natuurlijk nog even over de zijdenmarkt gelopen. Dit lijkt overigens helemaal niet op een markt. Het is een gebouw van +/- 9 verdiepingen met allerlei winkeltjes waar ze van alles verkopen.
-
Tussen de middag met z'n drieen gegeten bij Starbuck en gelijk een lekkere bak koffie genomen. Xen heeft hier lekker van haar fles genoten en lekker omzich heen gekeken. Wat gaat er voor haar een wereld open.
-
Verder hebben we lekker gewandeld in de "frisse" buitenlucht. Ik heb me nog wel verwonderd over wat er hier in een rap tempo wordt gebouwd. Overal waar je kijkt staan er hoge, en dan bedoel ik hele hoge, kranen die werken aan hoge, hele hoge gebouwen. Wat een wereldstad.
-
S'avonds voor de afwisseling naar de chinees gegaan en we zijn wederom kostelijk verwend met een aantal lekkere gerechten. We gaan de Chinese keuken hier nog lekekr vinden.
-
Morgen wel weer een druk program. We gaat naar de verboden stad en in iedergeval nog naar "het" vogelnest.
-
Tot morgen.
Xen, Conny en Edward.
Vandaag was een dag dat we veel mochten en niets moesten. Zowiezo hoeven we deze week in Beijing niets te doen. De laatste officiele papaieren worden allemaal geregeld door "het meiling" team en onze Chinese steun en toeverlaat Chris en zijn zoon Michael.
-
We hebben dan vanmorgen ook redelijk rustig aan gedaan. Xen was iets vroeger dan de wekker wakker maar we hadden allemaal een goede nachtrust gehad. Het lijkt erop dat ook Xen steeds meer op haar gemak raakt. Het " zeurderige" jengelen (huilen / dromen!!) is zo goed als weg. Of we raken eraan gewent. In ieder geval, het gaat iedere dag beter. Vanmorgen voor de eerste keer, werd na een kroel bij mama, papa ook heel vluchtig opgezocht. Ik denk dat mijn tijd binnenkort aan breekt en dat mama kan inpakken. Hihi... Jaja mama, het is zo ver, je kan je koffer pakken want het zal papa's meisje worden.
-Na het ontbijt om 10.30 afgesproken in de lobby om een openlucht markt te bezoeken met curiosa en andere snuiterijen. Leuk, maar zeker ook koud. Ze hebben sneeuwbuien opgegeven maar deze zijn, op een verdwaalde vlok, uitgebleven. En die vlok die viel was in mijn ogen niet echt wit. Het was een soort van smog vlok (zo ongeveer een iets getinte vlok). Begrijpen jullie wel toch !!!?
-
We zijn per stel ( sorry ik moet er nog een beetje aan wennen, gezin) in een taxi gestapt en hebben voor de eerste keer gebruikt gemaakt van het kaartje van het hotel. Hierop kan je aankruisen waar je naar toe wilt. Achter het door jou aangekruiste doel staat in het Chinees (karakters) en in het engels de lokatie. Heel gemakkelijk. De taxichaufeur waagde zich alleen jammer genoeg niet uit de auto. Liet mij tobben met de buggy en vinden van de knop van de achterklep. Je zal eens moeite moeten doen voor een fooi !!. Maar ik moet zeggen.. hij reed prima in een ruk naar de plaats van bestemming (voor zover dat te controleren valt). Harm, Magreet en Fei-ya kregen wel service bij het instappen en helpen van de buggy maar zij werden op een andere lokatie gedropt. Je kan ook niet alles in het leven hebben, laat staan mee hebben.
-
De markt zelf was niet heel bijzonder. Of het kan zijn dat wij er te vroeg waren. Een hoop rommel (in onze ogen). Het leek een beetje op koniginnedag op z'n Chinees. Ik kan geen andere omschrijving vinden / bedenken. Dus we waren snel uitgekeken. Natuurlijk hebben we nog wel een aantal leuke en toepasselijke kadootjes gescoord. En ja natuurlijk flink weten af te dingen. Dit is geen liefhebberij van Conny. Ze geeft aan mij door wat ze wilt hebben. Gaat er dan snel vandoor al wijzend naar mij dat ik de baas ben en bemoeit zich niet met mijn specialiteit..... het afdingen.
-
We waren snel over de markt gelopen en snel weer in een taxi terug naar het hotel gegaan. Een schone luier later zijn we weer naar buiten gegaan om nog wat boodschappen te doen. Natuurlijk nog even over de zijdenmarkt gelopen. Dit lijkt overigens helemaal niet op een markt. Het is een gebouw van +/- 9 verdiepingen met allerlei winkeltjes waar ze van alles verkopen.
-
Tussen de middag met z'n drieen gegeten bij Starbuck en gelijk een lekkere bak koffie genomen. Xen heeft hier lekker van haar fles genoten en lekker omzich heen gekeken. Wat gaat er voor haar een wereld open.
-
Verder hebben we lekker gewandeld in de "frisse" buitenlucht. Ik heb me nog wel verwonderd over wat er hier in een rap tempo wordt gebouwd. Overal waar je kijkt staan er hoge, en dan bedoel ik hele hoge, kranen die werken aan hoge, hele hoge gebouwen. Wat een wereldstad.
-
S'avonds voor de afwisseling naar de chinees gegaan en we zijn wederom kostelijk verwend met een aantal lekkere gerechten. We gaan de Chinese keuken hier nog lekekr vinden.
-
Morgen wel weer een druk program. We gaat naar de verboden stad en in iedergeval nog naar "het" vogelnest.
-
Tot morgen.
Xen, Conny en Edward.
dinsdag 9 december 2008
Dinsdag 9 december "Het zomer paleis"
Vanmorgen hebben we lekker uitgeslapen. Alles op ons gemakkie gedaan. Na het ontbijt zijn we een stuk gaan wandelen. Het is lekker fris buiten, heerlijk wandelweer. Er is hier in Beijing een heel leuk park, het Ritan Park. We hebben daar weer van alles gezien. China blijft een apart land. Mensen joggen in gewone kleding, oudere mensen doen allerlei "rare" bewegingen , groepjes mensen die aan een soort van yoga doen en jonge lui voetballen met een speeldingetje wat niet echt op een bal lijkt. Wel erg leuk om te zien. Daarna een bakkie koffie gehaald bij Starbucks. Koffie smaakt daar erg goed. Ook nog even een broodje gehaald voor s'middags. We hebben een leuk frans bakkertje ontdekt. Allerlei soorten franse broodjes en ze smaken goed. De kilootjes komen er langzaam weer aan!!!!!.
-
0m 13.00 uur weer verzameld voor de bus. Op naar het zomerpaleis. Daarvoor nog even tante Diny gebeld. Zij is vandaag jarig.
-
Zomerpaleis is gelukkig niet zo ver rijden. Na 3 kwartiertjes rijden zijn we er. Chris is onze gids en vertelt ons de belangrijkste dingen over het paleis, over de bijgelegen berg en het uitgeschraven meer. Mooi om te zien en leuk om te horen. Vandaag erg veel foto's gemaakt. Xen vond het park niet echt interressant. Ze heeft de hele middag lekker liggen slapen in haar buggy. Op de terugweg zijn we met de bus langs het volgelnest, the icecube en nog een aantal olympische stadions gereden. Toch best wel indrukwekkend. We gaan ze later in de week nog van dichtbij bekijken. Ik ben benieuwd.
-
S'avonds met de hele groep gaan eten bij hetzelfde Chinese restaurant als eergisteren. Ook deze keer was het eten erg goed. Niemand is ziek geworden. Nu zijn we er nog niet achter of het ziek zijn door het eten komt of omdat er in de groep een soort van virusje heeft "gehangen". De enige die niet ziek is geweest is Harm. Maar Harm speelt volgens ons een beetje vals.....Harm is apotheker ..!!!!!!
-
Na het eten nog wat boodschapjes gedaan en daarna lekker terug naar het hotel. In de bar van het hotel nog een afzakkertje genomen..koffie met Bailey's....gaan we zeker vaker doen.
-
Op naar onze hotelkamer. Lekker nog even gespeeld met Xen. Dolle pret met een ballon en haar haar vriend, de pandabeer. Daarna pyama aan en jawel...we hebben het voor elkaar gekregen om haar tanden te poetsen. Ze vindt het nu wel wat. En dat is mooi. Want Xen eet net zoveel knoflook als dat wij doen!!!!!!!
-
Morgen pakken we een taxi naar de markt. Eens kijken wat daar te beleven valt.
-
Liefs Xen, Edward en Conny
maandag 8 december 2008
Maandag 8 december Xen 1 jaar
Jaja we hebben het meegemaakt. Xen is vandaag 1 jaar geworden en we waren erbij. Heerlijk, wat een gevoel.
-
Door het late slapen gaan van onze "Queen" Xen waren we gedwongen om haar s'morgens wakker te maken. Gelukkig is dit een minder probleem dan het in slaap krijgen. En humeurig is ze dan gelukkig ook niet. Ze moet dan wel altijd een beetje bijkomen. Niet gelijk helemaal wakker, lekker rustig aan. We hebben haar verrast met een kadootje van V-Tech. Ze hielt volgens het rapport van kleurtjes en geluidjes. Et voila, hier een V-Tech boekje met verschillende dieren geluidjes en knipperende kleurtjes. En als klapper op de vuurpijl een paar hollandse kinder liedjes. En mevrouw vond het schitterend !! Ik bedoel dan natuurlijk het pakpapier!!!! Papa heeft dus lekker gespeeld met de V-Tech en Xen met het pakpapier.
-
Doordat we iets later waren dan gepland hebben we ons moeten haasten om op tijd bij het ontbijt te zijn. Maar door onze reisgenoten werden we nog even opgehouden. We moesten eerst door een balonnenboog rijden om in de gang te komen. De deur was beplakt met kaarten, het deurkozijn met ballonnen en aan de muur aan de overkant een mooie Happy birthday slinger. Heel erg leuk (dus voor iedereen die de nacht heeft doorgewerkt, geblazen en geassisteerd heeft, bedankt). We hebben daarna lekker ontbeten en de eerste gelukswensen in ontvangst mogen nemen.
-
Door het late slapen gaan van onze "Queen" Xen waren we gedwongen om haar s'morgens wakker te maken. Gelukkig is dit een minder probleem dan het in slaap krijgen. En humeurig is ze dan gelukkig ook niet. Ze moet dan wel altijd een beetje bijkomen. Niet gelijk helemaal wakker, lekker rustig aan. We hebben haar verrast met een kadootje van V-Tech. Ze hielt volgens het rapport van kleurtjes en geluidjes. Et voila, hier een V-Tech boekje met verschillende dieren geluidjes en knipperende kleurtjes. En als klapper op de vuurpijl een paar hollandse kinder liedjes. En mevrouw vond het schitterend !! Ik bedoel dan natuurlijk het pakpapier!!!! Papa heeft dus lekker gespeeld met de V-Tech en Xen met het pakpapier.
-Doordat we iets later waren dan gepland hebben we ons moeten haasten om op tijd bij het ontbijt te zijn. Maar door onze reisgenoten werden we nog even opgehouden. We moesten eerst door een balonnenboog rijden om in de gang te komen. De deur was beplakt met kaarten, het deurkozijn met ballonnen en aan de muur aan de overkant een mooie Happy birthday slinger. Heel erg leuk (dus voor iedereen die de nacht heeft doorgewerkt, geblazen en geassisteerd heeft, bedankt). We hebben daarna lekker ontbeten en de eerste gelukswensen in ontvangst mogen nemen.
-Om 10.30 uur hadden we in de bar geregeld dat we de taart konden aansnijden in het bijzijn van alle kindjes van de groep inclusief de ouders en begeleiding. De begeleiding was iets later ivm het regelen van de laatste papieren in China. En het was heel gezellig, een mooie taart, koffie en thee. Papa had nog lange vingers gekocht dus eten en drinken voor iedereen. Wat wil je nog meer op je eerste verjaardag. En Xen kreeg kadootjes, dat was erg leuk. Een echte verjaardag.... 
-
S'middags om 13.00 uur zijn we vertrokken naar "de" muur. Na een uur in de luxe touringcar (Xen lag lekker te slapen) waren we op de plaats van bestemming om de muur te beklimmen. Alle kinderen werden ingepakt alsof we de noordpool zouden oversteken. Maar achteraf gelukkig, want koud was het zeker. Het was ook een flinke klim. Maar iedereen heeft het gehaald. Bij papa in de buikdrager dat was pas fijn. Ik moest wat meer kilo's meenemen maar dat hebben we er voor over. En bekijks hebben we gehad. Ik weet het niet precies hoeveel maar tientalle keren zijn we op de foto gegaan. De muur was niet de attraktie, maar wij. Oja en mama was op een gegeven moment ook erg populair. Die heeft een prive sessie gehad met een paar chinesen die haar zeer aantrekkelijk vonden 9effe goed voor haar zelfvertouwen!!). Het was een lastige klim. Zowiezo het hoogte verschil maar zeker ook de verschillende hoogtes van de trap treden. Ook de uitgesleten tegels die het lastig maakte normaal over de muur te lopen. Daarnaast stond er een straffe wind die koud was. Na twee uur klauteren en ploeteren waren we er klaar mee en zijn we, na een lekkere Illy espresso gedronken te hebben, terug naar het hotel gegaan.
-
Na terugkomst in het Hotel zijn we nog even gaan spelen op het bed en daarna gezellig samen met Harm, Margreet, Fei-Ya, Richard en Si-Fra (Jantine lag ziek op bed) a la cart gaan eten in het restaurant.
-
Voor Xen was het al snel genoeg en zij sloot haar luikjes. Ojee!!!!!!! Toch niet weer zo'n avond. De tekenen stonden slecht maar.... het viel allemaal achteraf weer mee. Om 21.30 viel ze in slaap.
Haar eerste verjaardag zit er op. En wat voor één. Welk kindje viert haar 1ste verjaardag op de Chinese muur! Wat moeten we nu voor volgend jaar eens verzinnen!!!!!!
-
Morgen naar het zomer paleis onder het moto van " Nu we er toch zijn" !!
-
Goedemorgen en voor ons slaap lekker.
Weer een dag dichter bij huis.
-
Conny, Xen en Edward.
-S'middags om 13.00 uur zijn we vertrokken naar "de" muur. Na een uur in de luxe touringcar (Xen lag lekker te slapen) waren we op de plaats van bestemming om de muur te beklimmen. Alle kinderen werden ingepakt alsof we de noordpool zouden oversteken. Maar achteraf gelukkig, want koud was het zeker. Het was ook een flinke klim. Maar iedereen heeft het gehaald. Bij papa in de buikdrager dat was pas fijn. Ik moest wat meer kilo's meenemen maar dat hebben we er voor over. En bekijks hebben we gehad. Ik weet het niet precies hoeveel maar tientalle keren zijn we op de foto gegaan. De muur was niet de attraktie, maar wij. Oja en mama was op een gegeven moment ook erg populair. Die heeft een prive sessie gehad met een paar chinesen die haar zeer aantrekkelijk vonden 9effe goed voor haar zelfvertouwen!!). Het was een lastige klim. Zowiezo het hoogte verschil maar zeker ook de verschillende hoogtes van de trap treden. Ook de uitgesleten tegels die het lastig maakte normaal over de muur te lopen. Daarnaast stond er een straffe wind die koud was. Na twee uur klauteren en ploeteren waren we er klaar mee en zijn we, na een lekkere Illy espresso gedronken te hebben, terug naar het hotel gegaan.
-
-Na terugkomst in het Hotel zijn we nog even gaan spelen op het bed en daarna gezellig samen met Harm, Margreet, Fei-Ya, Richard en Si-Fra (Jantine lag ziek op bed) a la cart gaan eten in het restaurant.
-
Voor Xen was het al snel genoeg en zij sloot haar luikjes. Ojee!!!!!!! Toch niet weer zo'n avond. De tekenen stonden slecht maar.... het viel allemaal achteraf weer mee. Om 21.30 viel ze in slaap.
Haar eerste verjaardag zit er op. En wat voor één. Welk kindje viert haar 1ste verjaardag op de Chinese muur! Wat moeten we nu voor volgend jaar eens verzinnen!!!!!!
-Morgen naar het zomer paleis onder het moto van " Nu we er toch zijn" !!
-
Goedemorgen en voor ons slaap lekker.
Weer een dag dichter bij huis.
-
Conny, Xen en Edward.
zondag 7 december 2008
Zondag 7 december
Onze eerste echte dag in Beijing is ons goed bevallen.
-
De nacht was wat minder. De matrassen lijken wel van hout. Vreselijk hard. Niet echt bevorderlijk voor mijn rug. Vanmorgen gelijk Ineke ingeschakeld en gevraagd of er iets aan het matras gedaan kon worden. En ja hoor, werd gelijk geregeld. Ik heb er nu een dun matrasje onder. Ik heb het al even uitgeprobeerd en moet zeggen...het ligt al veel lekkerder.
-
Overdag hebben we lekker ontbeten. Een heel ander buffet dan in Nanchang, met koffie...erg lekker. Daarna met de hele groep naar de zijdenmarkt geweest. En wat je daar meemaakt slaat werkelijk alles. Je wordt door iedereen aangeklampt. Of je alsjeblieft iets wilt kopen???? En dat doen wij dan ook maar!!!!! Je moet wel afdingen is ons gezegd. Maar ik ben daar niet zo goed in. Dus...als we wat willen hebben loop ik weg en dan krijgt Edward het voor elkaar om het voor een prijs te krijgen die in mijn ogen gewoon niet echt redelijk meer is, maar goed...hebben is hebben..
We hebben dan ook al aardig wat gekocht. Effe lekker zo, shoppen in Beijing. En Xen vindt alles goed. Ze kan heel de dag in haar wagentje zitten met een soepstengel. Ze kan ook de hele middag over één soepstengel doen, dat is dus ook wel lekker..(maar vooral handig, ook als we weer in Nederland zijn!!!!.).
-
Na de zijdenmarkt zijn we "lekker"' gaan eten. Na 6 dagen tussen de middag een clubsandwich gegeten te hebben ( dit, omdat er in Nanchang niet veel anders was) hadden we wel eens trek in iets anders. Op naar de Mac Donalds. En dat smaakte prima....hoe lekker kan een hamburgertje met patat zijn.
-
Na dit naar binnen gewerkt te hebben zijn we terug gegaan naar het hotel. Lekker even spelen met Xen. Ze heeft nu door hoe ze moet draaien op bed. Zo leuk om te zien. En helemaal trots op zichzelf dat ze dat zomaar kan. Tis ook niet niets natuurlijk. Na het spelen even met het thuisgefront geskypt. Dat is erg leuk. Wij in China en de rest in Nederland en toch kunnen we elkaar zien, mooi is dat.
-
Om 18.00 uur afgesproken om te gaan eten. Lekker naar de Chinees. We dachten, we doen eens iets anders. Maar moet zeggen, we hebben lekker gegeten. Zelfs Edward heeft er toch wat van op deze keer. Hij heeft het niet meer zo op de Chinees nadat hij alles wat er in is gegaan er ook weer uit heeft zien komen!!!! Tijdens het wandelen naar huis is Xen in slaap gevallen. En dat was jammer. Ze had namelijk nog al haar dikke winterkleding aan. Die moesten we uittrekken, omdat we haar pyamaatje aan wilde doen. En daar werd ze wakker van. En na een half uurtje slapen kan ze er weer 3 uur tegenaan. Het is nu 23.30 en ze slaapt net. Edward heeft er nog lamme armen van...schudden schudden en nog eens schudden...maar na een paar uur heb je dan wel eer van je werk. Voor mij is het nu ook bedtijd en ga ook lekker slapen. Morgen moeten we "fit" zijn. Het is namelijk feest. Xen wordt 1 en dat moet gevierd worden. Taart is besteld. Nu maar hopen dat ze deze lekker vindt??????
-
Liefs,
Xen, Edward en Conny
-
De nacht was wat minder. De matrassen lijken wel van hout. Vreselijk hard. Niet echt bevorderlijk voor mijn rug. Vanmorgen gelijk Ineke ingeschakeld en gevraagd of er iets aan het matras gedaan kon worden. En ja hoor, werd gelijk geregeld. Ik heb er nu een dun matrasje onder. Ik heb het al even uitgeprobeerd en moet zeggen...het ligt al veel lekkerder.
-
Overdag hebben we lekker ontbeten. Een heel ander buffet dan in Nanchang, met koffie...erg lekker. Daarna met de hele groep naar de zijdenmarkt geweest. En wat je daar meemaakt slaat werkelijk alles. Je wordt door iedereen aangeklampt. Of je alsjeblieft iets wilt kopen???? En dat doen wij dan ook maar!!!!! Je moet wel afdingen is ons gezegd. Maar ik ben daar niet zo goed in. Dus...als we wat willen hebben loop ik weg en dan krijgt Edward het voor elkaar om het voor een prijs te krijgen die in mijn ogen gewoon niet echt redelijk meer is, maar goed...hebben is hebben..
We hebben dan ook al aardig wat gekocht. Effe lekker zo, shoppen in Beijing. En Xen vindt alles goed. Ze kan heel de dag in haar wagentje zitten met een soepstengel. Ze kan ook de hele middag over één soepstengel doen, dat is dus ook wel lekker..(maar vooral handig, ook als we weer in Nederland zijn!!!!.).
-Na de zijdenmarkt zijn we "lekker"' gaan eten. Na 6 dagen tussen de middag een clubsandwich gegeten te hebben ( dit, omdat er in Nanchang niet veel anders was) hadden we wel eens trek in iets anders. Op naar de Mac Donalds. En dat smaakte prima....hoe lekker kan een hamburgertje met patat zijn.
-
Na dit naar binnen gewerkt te hebben zijn we terug gegaan naar het hotel. Lekker even spelen met Xen. Ze heeft nu door hoe ze moet draaien op bed. Zo leuk om te zien. En helemaal trots op zichzelf dat ze dat zomaar kan. Tis ook niet niets natuurlijk. Na het spelen even met het thuisgefront geskypt. Dat is erg leuk. Wij in China en de rest in Nederland en toch kunnen we elkaar zien, mooi is dat.
-
Om 18.00 uur afgesproken om te gaan eten. Lekker naar de Chinees. We dachten, we doen eens iets anders. Maar moet zeggen, we hebben lekker gegeten. Zelfs Edward heeft er toch wat van op deze keer. Hij heeft het niet meer zo op de Chinees nadat hij alles wat er in is gegaan er ook weer uit heeft zien komen!!!! Tijdens het wandelen naar huis is Xen in slaap gevallen. En dat was jammer. Ze had namelijk nog al haar dikke winterkleding aan. Die moesten we uittrekken, omdat we haar pyamaatje aan wilde doen. En daar werd ze wakker van. En na een half uurtje slapen kan ze er weer 3 uur tegenaan. Het is nu 23.30 en ze slaapt net. Edward heeft er nog lamme armen van...schudden schudden en nog eens schudden...maar na een paar uur heb je dan wel eer van je werk. Voor mij is het nu ook bedtijd en ga ook lekker slapen. Morgen moeten we "fit" zijn. Het is namelijk feest. Xen wordt 1 en dat moet gevierd worden. Taart is besteld. Nu maar hopen dat ze deze lekker vindt??????
-Liefs,
Xen, Edward en Conny
zaterdag 6 december 2008
Zaterdag 6 December
Hallo Allemaal,
-
Vandaag de reis naar Beijing. S'morgens op tijd opgestaan. Xen was net voor de wekker wakker dus gezellig met mama wakker geworden. Lekker ontbeten en de web-log bijgewerkt. Eigenlijk geen spannende dag (in vergelijking met de afgelopen dagen). Om 11.30 uur werden de koffers opgehaald en zelf zijn we om 12.00 uur in de bus gestapt op weg naar Nanchang Airport. Weg uit het hotel. We waren het daar wel even zat . Maar toch ook wel erg leuk om het meegemaakt te hebben, het echte China, de roggelende en spugende chinezen, kip aan de waslijn naast de sokken en dan de stank. Tjonge, wat kon het daar stinken. Maar wat we vooral zat waren was het eten en de warmte op de hotelkamer. Natuurlijk niet wetende of het in Beijing beter zou zijn. Alleen nog even de rit naar het vliegveld trotseren (deze lijkt meer op een wasbord uit grootmoeders tijd dan op een geasfalteerde weg).
-
Het inchecken en controle door de douane was een fluitje van een cent. Moest alleen het water uit de fles van Xen proeven om ze ervan te overtuigen dat ik geen aanslag of iets van dien aard zou plegen (zo zie er namelijk wel uit!!!!) Ook hier weer de verschillende manier van benadering. De rest van de groep moest het water, warm en koud, weggooien. Ik moest een slok uit een gesloten (nieuw) flesje nemen en mocht door. Onder in de buggy die ook door de scan moest lag een RVS thermoskan met 1 liter kokend water en in de tas zat een fles met druiven sap voor Xen. Hier werd niet naar ggekeken en /of gevraagd. Typisch !! Ook ga je gewoonlijk met de buggy tot het einde van de slurf en laat je het daar achter om vervolgens in het ruim te verdwijnen. Ook hier wordt een praktische oplossing voor gezocht. Gewoon mee de cabine in en als laatste er weer uit.
-
De vlucht naar Beijing is prima gegaan. Xen heeft eigenlijk niet geslapen echter wel aan een stuk door gegeten. Niet normaal meer. Nu krijgt ze rijsten koekjes die niet zo zwaar op de maag liggen maar toch! Ze heeft een heeeeeele gezonde eetlust !!
-
En wij hebben voor het eerst in een week een heerlijke bak koffie bij Starbuck gedronken. MMMMMMMMMMMMmm. Wat kan een mens daar naar verlangen. Hoezo verslaving. De volgende keer neem ik de nespresso mee, er is per slot van rekening een reiskoffer voor gemaakt hihi.
-
Op het vliegveld in Beijing zijn de drie andere koppels met kinderen aan de groep toegevoegd. Alledrie oudere kinderen, en ook deze zijn weer heel leuk. Enkele kennen al Nederlandse woordjes. Heel erg grappig in zo'n korte tijd.
-
Gezamelijk in een luxe touringcar naar het hotel Sci-Tech gereden. Chris die samen met zijn zoon Michael (Michael is met de andere koppels meegereisd) zullen de Chinese ondersteuning zijn in Beijing. Van Meiling is Corrie aan het lijstje van het ondersteuningteam toegevoegd. Het kan dus niet meer fout gaan. Chris vertelde onder de rit naar het hotel dat we bijna geen bus hadden. Uit kosten overweging hebben ze de diesel van de bussen geen antivries toegevoegd en bij vorst van -10C lijkt dat toch wel verstandig. Het is nu gelukkig minder koud geworden dus ook een bus voor ons. Phoe. ik had er niet aan moeten denken dat stuk (met de bus +/- 45 minuten) te gaan wandelen (doen ze hier ook gewoon langs de snelweg, geen probleem).
-
Maar wat een verschil met Nanchang. Hier blijken er plotseling gewoon regels te bestaan. Toeteren gebeurd niet, links inhalen is de regel en gebeurd zowaar. Verlichting hebben ze hier ook. Er is een andere wereld voor ons opengegaan. En dan kom je de stad inrijden. het lijkt de strip in Las Vegas wel (niet dat ik daar geweest ben maar we kijken veel tv). Veel hotels, grote bedrijven, McDonalds, Pizza hut (dan zal de KFC niet ver weg zijn),enz. Niet alleen wat het verkeer aangaat maar het hotel heeft een koeling en het eten is hier lekker. (Ooh was dat de vorige keer ook niet iets te voorbarig. Ach ja ik waag het erop). Het eten werd voor ons klaar gemaakt. Geen rare dingen opgemerkt dus eten maar.
-
Op de kamer stond het bedje voor Xen al klaar. Met een heuse panda beer. We hebben giga gelachen met z'n drieën. Jaja jullie lezen het goed, met z'n drieën, heerlijk. Je ziet het, ik word steeds populairder...
-
Goed, morgen een dag vrij en daarna de laatste dingen regelen. waarschijnlijk nog naar de muur, het plein van de hemelse vrede (ik hoop dat dat goed is ) en naar het zomerpaleis. En als het lukt naar het volgelnest. Lijkt me indrukwekkend. Oja en als ik het goed heb begrepen gaan we ook nog los op de zijdenmarkt. Zorgen jullie voor een aanhanger !!!!
-
Tot morgen,
-
Conny, Xen en Edward
-
Vandaag de reis naar Beijing. S'morgens op tijd opgestaan. Xen was net voor de wekker wakker dus gezellig met mama wakker geworden. Lekker ontbeten en de web-log bijgewerkt. Eigenlijk geen spannende dag (in vergelijking met de afgelopen dagen). Om 11.30 uur werden de koffers opgehaald en zelf zijn we om 12.00 uur in de bus gestapt op weg naar Nanchang Airport. Weg uit het hotel. We waren het daar wel even zat . Maar toch ook wel erg leuk om het meegemaakt te hebben, het echte China, de roggelende en spugende chinezen, kip aan de waslijn naast de sokken en dan de stank. Tjonge, wat kon het daar stinken. Maar wat we vooral zat waren was het eten en de warmte op de hotelkamer. Natuurlijk niet wetende of het in Beijing beter zou zijn. Alleen nog even de rit naar het vliegveld trotseren (deze lijkt meer op een wasbord uit grootmoeders tijd dan op een geasfalteerde weg).
-
Het inchecken en controle door de douane was een fluitje van een cent. Moest alleen het water uit de fles van Xen proeven om ze ervan te overtuigen dat ik geen aanslag of iets van dien aard zou plegen (zo zie er namelijk wel uit!!!!) Ook hier weer de verschillende manier van benadering. De rest van de groep moest het water, warm en koud, weggooien. Ik moest een slok uit een gesloten (nieuw) flesje nemen en mocht door. Onder in de buggy die ook door de scan moest lag een RVS thermoskan met 1 liter kokend water en in de tas zat een fles met druiven sap voor Xen. Hier werd niet naar ggekeken en /of gevraagd. Typisch !! Ook ga je gewoonlijk met de buggy tot het einde van de slurf en laat je het daar achter om vervolgens in het ruim te verdwijnen. Ook hier wordt een praktische oplossing voor gezocht. Gewoon mee de cabine in en als laatste er weer uit.
-
De vlucht naar Beijing is prima gegaan. Xen heeft eigenlijk niet geslapen echter wel aan een stuk door gegeten. Niet normaal meer. Nu krijgt ze rijsten koekjes die niet zo zwaar op de maag liggen maar toch! Ze heeft een heeeeeele gezonde eetlust !!
-
En wij hebben voor het eerst in een week een heerlijke bak koffie bij Starbuck gedronken. MMMMMMMMMMMMmm. Wat kan een mens daar naar verlangen. Hoezo verslaving. De volgende keer neem ik de nespresso mee, er is per slot van rekening een reiskoffer voor gemaakt hihi.
-
Op het vliegveld in Beijing zijn de drie andere koppels met kinderen aan de groep toegevoegd. Alledrie oudere kinderen, en ook deze zijn weer heel leuk. Enkele kennen al Nederlandse woordjes. Heel erg grappig in zo'n korte tijd.
-
Gezamelijk in een luxe touringcar naar het hotel Sci-Tech gereden. Chris die samen met zijn zoon Michael (Michael is met de andere koppels meegereisd) zullen de Chinese ondersteuning zijn in Beijing. Van Meiling is Corrie aan het lijstje van het ondersteuningteam toegevoegd. Het kan dus niet meer fout gaan. Chris vertelde onder de rit naar het hotel dat we bijna geen bus hadden. Uit kosten overweging hebben ze de diesel van de bussen geen antivries toegevoegd en bij vorst van -10C lijkt dat toch wel verstandig. Het is nu gelukkig minder koud geworden dus ook een bus voor ons. Phoe. ik had er niet aan moeten denken dat stuk (met de bus +/- 45 minuten) te gaan wandelen (doen ze hier ook gewoon langs de snelweg, geen probleem).
-
Maar wat een verschil met Nanchang. Hier blijken er plotseling gewoon regels te bestaan. Toeteren gebeurd niet, links inhalen is de regel en gebeurd zowaar. Verlichting hebben ze hier ook. Er is een andere wereld voor ons opengegaan. En dan kom je de stad inrijden. het lijkt de strip in Las Vegas wel (niet dat ik daar geweest ben maar we kijken veel tv). Veel hotels, grote bedrijven, McDonalds, Pizza hut (dan zal de KFC niet ver weg zijn),enz. Niet alleen wat het verkeer aangaat maar het hotel heeft een koeling en het eten is hier lekker. (Ooh was dat de vorige keer ook niet iets te voorbarig. Ach ja ik waag het erop). Het eten werd voor ons klaar gemaakt. Geen rare dingen opgemerkt dus eten maar.
-
Op de kamer stond het bedje voor Xen al klaar. Met een heuse panda beer. We hebben giga gelachen met z'n drieën. Jaja jullie lezen het goed, met z'n drieën, heerlijk. Je ziet het, ik word steeds populairder...
-
Goed, morgen een dag vrij en daarna de laatste dingen regelen. waarschijnlijk nog naar de muur, het plein van de hemelse vrede (ik hoop dat dat goed is ) en naar het zomerpaleis. En als het lukt naar het volgelnest. Lijkt me indrukwekkend. Oja en als ik het goed heb begrepen gaan we ook nog los op de zijdenmarkt. Zorgen jullie voor een aanhanger !!!!
-
Tot morgen,
-
Conny, Xen en Edward
vrijdag 5 december 2008
Xen Fu Dan Hong Wolters
Xen Wolters.
Xen is nu 6 dagen bij ons. En we weten nu hoe ze ruikt, voelt, beweegt en klinkt. Haar mimiek is ook erg leuk om te zien. Ze trekt soms de gekste bekkies. En een lol dat ze dan heeft...en wij ook natuurlijk...We zien haar iedere dag een beetje veranderen. Dat is zo mooi om te zien. In het begin was ze een verlegen meisje. Een heel rustig meisje. Lachen deed ze niet zomaar, en zeker niet naar iedereen. Eerst alleen naar mama. Papa vond ze best een beetje eng. Gelukkig wordt dat laatste steeds minder. Ze vindt het wel geweldig om van papa de fles te krijgen en papa mag met haar wandelen als ze slaap heeft.
-
Lekker op papa zijn borst in slaap vallen vindt ze ook erg fijn. Hem aankijken komt nu wel steeds vaker voor. Wat papa nog niet bij haar kan doen is haar een klein beetje in de lucht "gooien". Dat vindt ze nog niet zo leuk. Ze lijkt hier dus niet op haar grote neef Tim. Zijn motto is: hoe hoger, hoe beter!!!! Maar dat komt nog wel. Mama is haar grote vriendin. Iets waar mama niet echt van uit was gegaan. En ik moet zeggen....dat gevoel is heerlijk. Ik geniet er nu nog maar van, omdat ik zeker weet dat ook papa over een paar dagen helemaal "hot" is. Slapen doet ze ook goed. Af en toe wordt ze wel even piepend wakker, maar valt gelukkig gelijk weer in slaap. En dan het eten......ze is een echte Wolters. Als het eetbaar is , eet ze het op. Is het niet eetbaar, dan toch stopt ze het in haar mond. Ook is ze dol op alles wat knispert, vooral de papiertjes. Xen is werkelijk dol op papiertjes en plastic verpakkingen. Ook heeft ze een favoriete kroel. Die gaat overal mee naar toe. Na 6 dagen zijn wij er dus al achter (eigenlijk al bij het zien van de foto natuurlijk!!!!). Het is een geweldig kind. Zo knap dat je je kan overgeven aan 2 voor haar wildvreemde mensen op een hotelkamer en je dan al zo snel op je gemak voelt. Nu nog 1 week in China en dan...lekker naar huis...... we missen onze familie en vrienden . We hebben zoveel te vertellen, maar nog belangrijker.... een klein lief Chinees meisje om te laten zien!!!!!!!!
Liefs Edward, Conny en Xen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
