Gewoon even tussen de bedrijven door. Want tijd om op je gemakkie een vehaaltje te schrijven, hebben we niet. Maar dit is gewoon leuk om te zien. Xen en soep van oma is een geweldige combinatie. Van wie ze het enthousiasme qua eten heeft weten we natuurlijk niet. Maar matchen in China kunnen ze als de beste !!!
zaterdag 24 januari 2009
dinsdag 16 december 2008
Zaterdag 13 december
Hallo allemaal,
We weten het, het heeft even geduurd, ....maar we hebben gewoon geen tijd voor ons zelf!!!! Hahaha. We gaan samen slapen met Xen en we staan op met haar. Haar ritme is ons ritme. Alles maar dan ook alles wordt door mevrouw bepaald. Ach dat zal wel wennen? Maar.. we hebben het er graag voor over.
-
Nu nog even een terugblik op de zaterdag. De terugreis naar Nederland. Eindelijk naar huis.
-
De dag begon zoals alle ochtenden tot nu toe. Xen wordt wakker en de familie komt in aktie. Lekker samen knuffelen. Geweldig om dit dagelijks te kunnen doen. De koffers zouden om 09.30 uur opgehaald worden en om 10.30 uur zouden wij vertrekken naar het vliegveld. Het zou een lange dag worden. Op het vliegveld afscheid genomen van Chris en zijn zoon Michael. Deze mensen hebben de afgelopen dagen zich giga voor ons ingezet. Wij kunnen niets anders zeggen dan onze dank is groot, heeeel groot!!!!
Nog even een foto van alle kleintjes op de bank in de Lobby van het Hotel..... Zijn we hier over +/- 10 tot 15 jaar weer ?
Goed, we waren vroeg en iedereen had zijn/ haar e-ticket in de aanslag !!! Dus wat kan ons nog in de weg staan dan een soepele vlucht naar Amsterdam. Nou bijvoorbeeld, dat sommige kinderen volgens de Chinese medewerkers achter de incheck balie geen ticket hebben!!!. Na wat heen en weer geschuif met e-ticket formulieren mochten we dan eindelijk door. Alleen nog even door de douane en dan wachten tot het vliegtuig vertrekt. Nu was ons madammeke net in slaap gevallen toen we door de douane moesten. En ja natuurlijk, daar moest ze uit de buggy. Ze moest zelf (en niet mama) van haar flesje met druivensap drinken (er zat namelijk geen explosieve vloeistof in dus dat was geen probleem). Wij moesten wel het gekookte water en een nieuw flesje met mineraal water weg gooien. Op de heen reis was dit mochten wij dit gewoon meenemen en anderer stellen niet , en nu mochten wij het niet meenemen en andere stellen wel!!!! Het zal wel door mijn boze uiterlijk komen of dat van mama natuurlijk!!
Na een heerlijke bak koffie bij starbucks (dat wordt nog afkicken) zijn we met z'n alle het vliegtuig ingestapt en vertrokken naar Nederland. En we waren er al bang voor.. Xen kon duidelijk de slaap niet vatten. En om al je vriendinnen om beurten een fles zien krijgen is voor onze kliko vervelend (want als ze iemand ziet eten, wil ook zij eten). Maar we hebben het gered.
Op de heenreis zij we in +/- 8 uur naar Beijing gevlogen. In verband met vliegroutes in de lucht ( bij de volgende wolk links af ) zijn we op de vlucht naar Amsterdam via Syberie gevlogen. Toch bijna 2 uur langer vliegen. Klokslag 17.40 uur zijn we geland op Schiphol. Na een ritje van 20 minuten op de vleigbaan en het aansluiten van de slurf zijn eerst alle andere passagiers uitgestapt. Dit duurde even, want we hadden (hoe kan het ook anders) een aantal bussen met Chinezen bij ons die allemaal langs de PearlClass (hier zaten wij) moesten en dus weer kijken, voelen en soms ook nog even een foto van deze geweldige kinderen maken. Ik stond in de start blokken om zo snel mogelijk uit het vliegtuig te stappen omdat Rene en Greta mij gevraagd hadden de ontmoeting van hun dochters te filmen (zij hebben een 2de dochter opgehaald). Ik hoop dat het erop staat, want dit was zoooo mooi om te ziejn. Ze hadden beide dezelfde kleren aan. Geweldig mooi om te zien hoe dat ging.
-
Zoals gewoonlijk ging ik helemaal op in mijn werk. Ik werd echter door de beveiliging gemaand te stoppen want je mag namelijk niet filmen op Schiphol ivm de beveiligings maatregelen. Belachelijk. Wat kan je nu waarnemen vanuit een dichte slurf. Maar helaas, ik mocht niet verder filmen.
-
Dit hadden we gehad. Samen met de kinderen van de ouders die een tweede kindje hebben opgehaald waren ook medewerkers van Meiling aanwezig. Van hun kregen we, naast de felicitaties, een mooi boekje. Aangeboden door het China team. Onmiddelijk daarna afscheid genomen van alle kinderen en gezinnen die we goed hebben leren kennen en met wie we de nodige emotionele momenten hebben beleefd. We zullen elkaar zeker snel mailen en zeker ontmoeten. En natuurlijk hadden we een kleine attentie geregeld voor de Meiling medewerkers Ineke, Corrie en Anja. Zij hebben ons de afgelopen 2 weken bijgestaan. En ze zijn gewoon onmisbaar geweest. Wij zijn er zeker van dat ze meer gedaan hebben dat wij ons realiseren. Ook hiervoor onze dank. Mede door jullie is het gelukt een wolk van een dochter in onze armen te kunnen sluiten.
-
In een klap heeft Xen er, buiten de direkte familie om, drie "tantes" bij.
-
Snel langs de douane die ons feliciteerden en zeer vriendelijk waren. Door naar de bagageband. Toen we daar kwamen aanlopen stonden er veel mensen voor de ramen. Ook Brenda stond er tussen met een ballon "Welkom Xen". Zij was de eerste die Xen in levende lijve gezien heeft. We moesten onze bagage van de band halen en langs de douane (gelukkig niet gecontroleerd, we hadden ook niets aan te geven!!!!).
-
En toen kwam het. Wat we toen meemaakte gaan we nooit meer vergeten. Een massa van mensen en allemaal (uitzonderingen daargelaten) met tranen in de ogen, en ons feliciteerden. Familie, vrienden, geweldig. Xen hadden we uit de buggy gehaald en zij klemde zich aan mama vast. De ballon die Brenda vast had kwamen in veelvoud op ons af. Een mooi spandoek met " Welkom Xen, Conny en Edward". Geweldig. De kinderen hadden shirts aan met "I love Xen" . De Anita's van de SVB waren ook aanwezig met mooie chinese paraplu's. Wat een emotie op Schiphol. Brenda had zich in de tussen tijd ontfermt over de koffers en Edwin over de video. Want deze beelden willen we zeker nog wel 100 x terug zien. De grote verrassing was de aanwezigheid van de beide oma's. Krasse vrouwtjes van 92 jaar die hun zoveelste kleinkind hebben begroet.. maar deze keer op Schiphol.
Tante Nelly en Piet geweldig dat jullie dit hebben gedaan. Vanuit Westervoort naar Haamstede, naar Schiphol en via Haamstede weer terug naar Westervoort. Geweldig en nogmaals bedankt.
-
Op naar huis en daar met de familie nog een glas Champagne gedronken..en natuurlijk beschuit met muisjes. Ook thuis was alles versiert. Een mooi bord bij de voordeur, binnen balonnen en slingers, gezellig, een soort verjaardag. Natuurlijk konden de kadootjes ook hier weer niet uitblijven en Xen, mama en papa zijn wederom verwend.
Het einde van een hele lange, mooie en emotionele dag. En Xen heeft zo goed als niet geslapen. Half 11 lagen we met z'n drieen op bed. Dat is half 6 s'morgens in China. Nu maar hopen dat ze de slaap kan vatten en ook kan vasthouden tot een uur of 11 (onze tijd) !!!! -
Wordt vervolgd...........
-
Xen, Conny en Edward.
We weten het, het heeft even geduurd, ....maar we hebben gewoon geen tijd voor ons zelf!!!! Hahaha. We gaan samen slapen met Xen en we staan op met haar. Haar ritme is ons ritme. Alles maar dan ook alles wordt door mevrouw bepaald. Ach dat zal wel wennen? Maar.. we hebben het er graag voor over.
-
Nu nog even een terugblik op de zaterdag. De terugreis naar Nederland. Eindelijk naar huis.
-
De dag begon zoals alle ochtenden tot nu toe. Xen wordt wakker en de familie komt in aktie. Lekker samen knuffelen. Geweldig om dit dagelijks te kunnen doen. De koffers zouden om 09.30 uur opgehaald worden en om 10.30 uur zouden wij vertrekken naar het vliegveld. Het zou een lange dag worden. Op het vliegveld afscheid genomen van Chris en zijn zoon Michael. Deze mensen hebben de afgelopen dagen zich giga voor ons ingezet. Wij kunnen niets anders zeggen dan onze dank is groot, heeeel groot!!!!
Nog even een foto van alle kleintjes op de bank in de Lobby van het Hotel..... Zijn we hier over +/- 10 tot 15 jaar weer ?
Goed, we waren vroeg en iedereen had zijn/ haar e-ticket in de aanslag !!! Dus wat kan ons nog in de weg staan dan een soepele vlucht naar Amsterdam. Nou bijvoorbeeld, dat sommige kinderen volgens de Chinese medewerkers achter de incheck balie geen ticket hebben!!!. Na wat heen en weer geschuif met e-ticket formulieren mochten we dan eindelijk door. Alleen nog even door de douane en dan wachten tot het vliegtuig vertrekt. Nu was ons madammeke net in slaap gevallen toen we door de douane moesten. En ja natuurlijk, daar moest ze uit de buggy. Ze moest zelf (en niet mama) van haar flesje met druivensap drinken (er zat namelijk geen explosieve vloeistof in dus dat was geen probleem). Wij moesten wel het gekookte water en een nieuw flesje met mineraal water weg gooien. Op de heen reis was dit mochten wij dit gewoon meenemen en anderer stellen niet , en nu mochten wij het niet meenemen en andere stellen wel!!!! Het zal wel door mijn boze uiterlijk komen of dat van mama natuurlijk!!
Na een heerlijke bak koffie bij starbucks (dat wordt nog afkicken) zijn we met z'n alle het vliegtuig ingestapt en vertrokken naar Nederland. En we waren er al bang voor.. Xen kon duidelijk de slaap niet vatten. En om al je vriendinnen om beurten een fles zien krijgen is voor onze kliko vervelend (want als ze iemand ziet eten, wil ook zij eten). Maar we hebben het gered.
Op de heenreis zij we in +/- 8 uur naar Beijing gevlogen. In verband met vliegroutes in de lucht ( bij de volgende wolk links af ) zijn we op de vlucht naar Amsterdam via Syberie gevlogen. Toch bijna 2 uur langer vliegen. Klokslag 17.40 uur zijn we geland op Schiphol. Na een ritje van 20 minuten op de vleigbaan en het aansluiten van de slurf zijn eerst alle andere passagiers uitgestapt. Dit duurde even, want we hadden (hoe kan het ook anders) een aantal bussen met Chinezen bij ons die allemaal langs de PearlClass (hier zaten wij) moesten en dus weer kijken, voelen en soms ook nog even een foto van deze geweldige kinderen maken. Ik stond in de start blokken om zo snel mogelijk uit het vliegtuig te stappen omdat Rene en Greta mij gevraagd hadden de ontmoeting van hun dochters te filmen (zij hebben een 2de dochter opgehaald). Ik hoop dat het erop staat, want dit was zoooo mooi om te ziejn. Ze hadden beide dezelfde kleren aan. Geweldig mooi om te zien hoe dat ging.
-
Zoals gewoonlijk ging ik helemaal op in mijn werk. Ik werd echter door de beveiliging gemaand te stoppen want je mag namelijk niet filmen op Schiphol ivm de beveiligings maatregelen. Belachelijk. Wat kan je nu waarnemen vanuit een dichte slurf. Maar helaas, ik mocht niet verder filmen.
-
Dit hadden we gehad. Samen met de kinderen van de ouders die een tweede kindje hebben opgehaald waren ook medewerkers van Meiling aanwezig. Van hun kregen we, naast de felicitaties, een mooi boekje. Aangeboden door het China team. Onmiddelijk daarna afscheid genomen van alle kinderen en gezinnen die we goed hebben leren kennen en met wie we de nodige emotionele momenten hebben beleefd. We zullen elkaar zeker snel mailen en zeker ontmoeten. En natuurlijk hadden we een kleine attentie geregeld voor de Meiling medewerkers Ineke, Corrie en Anja. Zij hebben ons de afgelopen 2 weken bijgestaan. En ze zijn gewoon onmisbaar geweest. Wij zijn er zeker van dat ze meer gedaan hebben dat wij ons realiseren. Ook hiervoor onze dank. Mede door jullie is het gelukt een wolk van een dochter in onze armen te kunnen sluiten.
-
In een klap heeft Xen er, buiten de direkte familie om, drie "tantes" bij.
-
Snel langs de douane die ons feliciteerden en zeer vriendelijk waren. Door naar de bagageband. Toen we daar kwamen aanlopen stonden er veel mensen voor de ramen. Ook Brenda stond er tussen met een ballon "Welkom Xen". Zij was de eerste die Xen in levende lijve gezien heeft. We moesten onze bagage van de band halen en langs de douane (gelukkig niet gecontroleerd, we hadden ook niets aan te geven!!!!).
-
En toen kwam het. Wat we toen meemaakte gaan we nooit meer vergeten. Een massa van mensen en allemaal (uitzonderingen daargelaten) met tranen in de ogen, en ons feliciteerden. Familie, vrienden, geweldig. Xen hadden we uit de buggy gehaald en zij klemde zich aan mama vast. De ballon die Brenda vast had kwamen in veelvoud op ons af. Een mooi spandoek met " Welkom Xen, Conny en Edward". Geweldig. De kinderen hadden shirts aan met "I love Xen" . De Anita's van de SVB waren ook aanwezig met mooie chinese paraplu's. Wat een emotie op Schiphol. Brenda had zich in de tussen tijd ontfermt over de koffers en Edwin over de video. Want deze beelden willen we zeker nog wel 100 x terug zien. De grote verrassing was de aanwezigheid van de beide oma's. Krasse vrouwtjes van 92 jaar die hun zoveelste kleinkind hebben begroet.. maar deze keer op Schiphol.
Tante Nelly en Piet geweldig dat jullie dit hebben gedaan. Vanuit Westervoort naar Haamstede, naar Schiphol en via Haamstede weer terug naar Westervoort. Geweldig en nogmaals bedankt.-
Op naar huis en daar met de familie nog een glas Champagne gedronken..en natuurlijk beschuit met muisjes. Ook thuis was alles versiert. Een mooi bord bij de voordeur, binnen balonnen en slingers, gezellig, een soort verjaardag. Natuurlijk konden de kadootjes ook hier weer niet uitblijven en Xen, mama en papa zijn wederom verwend.
Het einde van een hele lange, mooie en emotionele dag. En Xen heeft zo goed als niet geslapen. Half 11 lagen we met z'n drieen op bed. Dat is half 6 s'morgens in China. Nu maar hopen dat ze de slaap kan vatten en ook kan vasthouden tot een uur of 11 (onze tijd) !!!! -
Wordt vervolgd...........
-
Xen, Conny en Edward.
vrijdag 12 december 2008
vrijdag 12 december
Hallo allemaal,
Vandaag onze laatste volle dag in Beijing en geen officiële dingen op het programma. Vandaag mag alles en hoeft niets. Eigenlijk was dat heel de week al zo. Echter je wilt ook wel wat culturele dingen opsnuiven ondanks dat Conny en ik cultuurbaarbaren zijn. Maar zo kunnen we over het een en ander meepraten.
Zoals gewoonlijk lekker ontbeten na een redelijke nacht. Xen is nog steeds verkouden en buiten de bullebakken en loopneus merk je daar overdag niets tot weinig van. s'avonds en s'nachts begint ze zwaarder te ademen en te hoesten. En dat zijn nu juist geluiden waarop je blijft slapen. Dus zeer onregelmatig geslapen.
Stil zitten is er niet meer bij. Hoe stil en rustig ze twee weken terug was hoe druk ze nu is. Zeer ondernemend maken we er maar van. Ze gaat steeds meer dingen kopieren dus dat moeten we goed in de gaten houden.
Vandaag na het ontbijt zijn we nog wat laatste boodschapen gaan doen en nog wat kadootjes gekocht. We willen natuurlijk onze ouders een leuke herinnering geven uit China. En al zeg ik het zelf we zijn er goed in geslaagd. Geen echte Chinese prullaria maar gewoon kadootjes waar ze naar onze mening blij mee zouden kunnen zijn.
Tussen de middag bij het franse bakkertje aan de overkant van het Hotel gegeten. We vragen ons wel af hoe zo'n winkeltje kan blijven bestaan. De hele groep komt regelmatig langs ( en ook binnen ) maar verder heb ik bijna geen klandizie gezien. Maar de produkten zijn prima. Hoe gaat dat als wij terug naar Nederland zijn ?
Daarna zijn we even terug geweest in het hotel. We kregen toen het boek met foto die genomen is voor de verbodenstad. Heel erg leuk zo'n herinnering.
S'middags nog even een wandeling gemaakt met in onze gedachte dat Xen dan wel in slaap zou vallen. En ja dat geschiedde. Nu konden wij op ons gemakkie de koffers inpakken..... Voor de deur van de hotelkamer werd mevrouw echter al weer wakker, klaarwakker. Dus dan maar om beurten de spullen pakken. Ook wel heel leuk. Quality time met je dochter. Ze begint zich echt op haar gemak te voelen. Dat was al zo bij Conny maar ook steeds meer bij mij. Hoe gekker hoe beter en dan moet ze bij mij zijn. Leuk zo'n schaterlach. Ze haalt nog niet helemaal uit maar ze komen eraan. Geef mij nog wat tijd !!!!
Om 18.00 uur weer verzamelt om bij de Chinees te gaan eten. Chris zou een aantal andere zaken bestellen. Dus meer variatie en wederom weer heel lekker. Ook de bekende Peking eend kwam voorbij. Deze (niet de hele eend) worden hier in een pannekoekje gerold met een bepaalde saus en wat groente. Heerlijk. Chris wist te vertellen dat wij in Nederland ook veel eenden hadden. Hij vertelde dat op zo'n manier dat ik hem verdenk bij zijn bezoeken aan Nederland stiekem een aantal eenden in zijn koffer mee naar huis te nemen. Ach we hebben er toch genoeg.
Terug op de hotelkamer alle laatste zaken ingepakt. Morgen om 09.30 uur worden de koffers opgehaald en om 10.30 vertrekken we naar het vliegveld. We zullen, als we geen vertraging hebben, uiteindelijk om 17.40 uur landen op Schiphol. Ik kan niet wachten. We zullen jullie allemaal onze dochter showen. Want trots........ dat zijn we.
We zullen thuis nog een of twee briefjes maken voor deze web-log maar daarna gaan we verder met ons "gewone leventje. De web-log zullen we van het internet halen. Wij zullen dit reisverslag inclusief de reactie printen en binden om het later, als Xen groot is, te laten lezen. Dus als jullie nog een reactie voor ons of juist alleen voor Xen willen achterlaten, schroom je niet.
Tot morgen of eventueel later.
Xen, Conny en Edward
Vandaag onze laatste volle dag in Beijing en geen officiële dingen op het programma. Vandaag mag alles en hoeft niets. Eigenlijk was dat heel de week al zo. Echter je wilt ook wel wat culturele dingen opsnuiven ondanks dat Conny en ik cultuurbaarbaren zijn. Maar zo kunnen we over het een en ander meepraten.
Zoals gewoonlijk lekker ontbeten na een redelijke nacht. Xen is nog steeds verkouden en buiten de bullebakken en loopneus merk je daar overdag niets tot weinig van. s'avonds en s'nachts begint ze zwaarder te ademen en te hoesten. En dat zijn nu juist geluiden waarop je blijft slapen. Dus zeer onregelmatig geslapen.
Stil zitten is er niet meer bij. Hoe stil en rustig ze twee weken terug was hoe druk ze nu is. Zeer ondernemend maken we er maar van. Ze gaat steeds meer dingen kopieren dus dat moeten we goed in de gaten houden.
Vandaag na het ontbijt zijn we nog wat laatste boodschapen gaan doen en nog wat kadootjes gekocht. We willen natuurlijk onze ouders een leuke herinnering geven uit China. En al zeg ik het zelf we zijn er goed in geslaagd. Geen echte Chinese prullaria maar gewoon kadootjes waar ze naar onze mening blij mee zouden kunnen zijn.
Tussen de middag bij het franse bakkertje aan de overkant van het Hotel gegeten. We vragen ons wel af hoe zo'n winkeltje kan blijven bestaan. De hele groep komt regelmatig langs ( en ook binnen ) maar verder heb ik bijna geen klandizie gezien. Maar de produkten zijn prima. Hoe gaat dat als wij terug naar Nederland zijn ?
Daarna zijn we even terug geweest in het hotel. We kregen toen het boek met foto die genomen is voor de verbodenstad. Heel erg leuk zo'n herinnering.
S'middags nog even een wandeling gemaakt met in onze gedachte dat Xen dan wel in slaap zou vallen. En ja dat geschiedde. Nu konden wij op ons gemakkie de koffers inpakken..... Voor de deur van de hotelkamer werd mevrouw echter al weer wakker, klaarwakker. Dus dan maar om beurten de spullen pakken. Ook wel heel leuk. Quality time met je dochter. Ze begint zich echt op haar gemak te voelen. Dat was al zo bij Conny maar ook steeds meer bij mij. Hoe gekker hoe beter en dan moet ze bij mij zijn. Leuk zo'n schaterlach. Ze haalt nog niet helemaal uit maar ze komen eraan. Geef mij nog wat tijd !!!!
Om 18.00 uur weer verzamelt om bij de Chinees te gaan eten. Chris zou een aantal andere zaken bestellen. Dus meer variatie en wederom weer heel lekker. Ook de bekende Peking eend kwam voorbij. Deze (niet de hele eend) worden hier in een pannekoekje gerold met een bepaalde saus en wat groente. Heerlijk. Chris wist te vertellen dat wij in Nederland ook veel eenden hadden. Hij vertelde dat op zo'n manier dat ik hem verdenk bij zijn bezoeken aan Nederland stiekem een aantal eenden in zijn koffer mee naar huis te nemen. Ach we hebben er toch genoeg.
Terug op de hotelkamer alle laatste zaken ingepakt. Morgen om 09.30 uur worden de koffers opgehaald en om 10.30 vertrekken we naar het vliegveld. We zullen, als we geen vertraging hebben, uiteindelijk om 17.40 uur landen op Schiphol. Ik kan niet wachten. We zullen jullie allemaal onze dochter showen. Want trots........ dat zijn we.
We zullen thuis nog een of twee briefjes maken voor deze web-log maar daarna gaan we verder met ons "gewone leventje. De web-log zullen we van het internet halen. Wij zullen dit reisverslag inclusief de reactie printen en binden om het later, als Xen groot is, te laten lezen. Dus als jullie nog een reactie voor ons of juist alleen voor Xen willen achterlaten, schroom je niet.
Tot morgen of eventueel later.
Xen, Conny en Edward
donderdag 11 december 2008
Bekijks in het Olympisch stadion
Je zou denken dat "die" chinezen voor het olympisch stadion (het vogelnest) komen, maar nee hoor, onze dochters en zoon zijn de attractie............
Donderdag 11 december "de verboden stad"
Hallo allemaal,
-
Vannacht een redelijke nacht gehad...wel wat kort, omdat Xen iets eerder wakker was geworden (kwart voor 7).
Xen is lekker met papa onder de douche geweest. Dit vindt ze heerlijk. Ze vindt het volgens ons nog wel een beetje raar, want ze kijkt constant naar de doucheknop. We moeten wel goed opletten dat ze geen water binnenkrijgt. Het kraanwater hier in China mag niet gedronken worden..of je moet zwaar aan de diaree willen, dan is het een aanradertje!!
-
Daarna opnieuw lekker ontbeten en om 10.00 uur verzamelt om aan aantal bezienswaardigheden te gaan bekijken. Eerst naar de het plein van de Hemelse vrede gegaan. Vreemd, als je daar opeens staat. Denk dat wij dit allemaal pas beseffen als we weer in Nederland zijn. Voor je dit plein op mag, moet je wel weer eerst door een scan en wordt je tas gecontroleerd. Zo iets maakt dan al gelijk indruk. Daarna naar de verboden stad gelopen, deze ligt aan het plein. Ook hier weer allerlei indrukken opgedaan. Xen vond dit weer niet bijster interessant. Zowel op het plein als in de verboden stad heeft ze lekker liggen slapen. Wel heel goed ingepakt, want het was vandaag erg koud in Beijing.
Vannacht een redelijke nacht gehad...wel wat kort, omdat Xen iets eerder wakker was geworden (kwart voor 7).
Xen is lekker met papa onder de douche geweest. Dit vindt ze heerlijk. Ze vindt het volgens ons nog wel een beetje raar, want ze kijkt constant naar de doucheknop. We moeten wel goed opletten dat ze geen water binnenkrijgt. Het kraanwater hier in China mag niet gedronken worden..of je moet zwaar aan de diaree willen, dan is het een aanradertje!!
-
Daarna opnieuw lekker ontbeten en om 10.00 uur verzamelt om aan aantal bezienswaardigheden te gaan bekijken. Eerst naar de het plein van de Hemelse vrede gegaan. Vreemd, als je daar opeens staat. Denk dat wij dit allemaal pas beseffen als we weer in Nederland zijn. Voor je dit plein op mag, moet je wel weer eerst door een scan en wordt je tas gecontroleerd. Zo iets maakt dan al gelijk indruk. Daarna naar de verboden stad gelopen, deze ligt aan het plein. Ook hier weer allerlei indrukken opgedaan. Xen vond dit weer niet bijster interessant. Zowel op het plein als in de verboden stad heeft ze lekker liggen slapen. Wel heel goed ingepakt, want het was vandaag erg koud in Beijing.
-Na een hele snelle kop koffie (we hadden eindelijk een tentje gevonden) zijn we weer in de bus gestapt. Hier in China is het niet zo als in alle andere landen waar wij geweest zijn. Je stapt hier niet zomaar een cafeetje binnen. Die zijn er namelijk niet. Dus ook geen lekkere broodjes. In de bus stikte we dus van de honger en zijn we met z'n drieen aan de Liga's gegaan (Xen had gelukkig haar flesje melk nog). Je moet wat....
-
Na deze heerlijke lunch ( je geniet hier wel lekker lang van, omdat er aardig wat tussen de kiezen blijft zitten) en een schone luier voor Xen zijn we doorgereden naar het Olympisch Stadion, het vogelnest. Dit was aan de buitenkant vrij indrukwekkend. Eenmaal binnen viel dit een beetje tegen. Gewoon een open stadion, zonder dak. Ook hier was het ijskoud..en ook hier veel beveiliging en geen koffie of eettentje te bekennen. Ja, 1 kleintje. Hier werden worsten en popcorn verkocht. Nou, de worst was geen optie, want waar is die worst van gemaakt vraag je je dan weer af!!!!!! Dus werd het een bak popcorn. Die smaakte ons alledrie erg lekker. Wel even op het "gras" van het stadion gelopen. Toch is ook dit wel indrukwekkend. Naar dit stadion hebben miljoenen mensen gekeken en zijn mooie prestaties geleverd...en wij lopen daar dan toch mooi met een bak popcorn doorheen. Dat kan niet iedereen vertellen.
Niet iedereen vond het stadion het mooiste. Zie bijgevoegd filmpje...Denk dat wij in Nederland moeten gaan wennen als er een keer NIET naar ons gekeken wordt...
-
Na al deze bezienswaardigenheden hadden we het wel even gehad. Dus hup weer in de bus en terug naar ons hotel.
-Eerst even lekker opgewarmt en met Xen gespeeld. Edward heeft in de tussentijd lekkere franse broodjes gehaald bij "ons" bakkertje.
-
Nu nog 2 nachtjes slapen, en dan lekker naar huis. Wat wel lekker is aan deze periode, is dat we echt op elkaar zijn aangewezen. Xen heeft dus goed aan ons kunnen wennen. Je merkt aan haar dat ze zich steeds meer op haar gemak voelt. Wat ook leuk is, is dat ze volgens ons (of wij willen dat graag) echt gaat kijken naar de beelden via skype.
-
We zijn benieuwd hoe ze het in Nederland vindt. Voor haar weer een grote verandering. Zo'n klein hummeltje en al zoveel meegemaakt. Maar ze is sterk en nieuwsgierig, dus... weten zeker dat het goedkomt..haar pandabeer, papa en mama gaan mee, haar kan dus niets gebeuren...
-
Tot morgen.
Liefs,
Xen, Edward en Conny
Abonneren op:
Posts (Atom)
