DAG 3 Wachten bij de CCCA (Burgerzaken)

DAG 3

Vanmorgen een beetje verlegen wakker geworden. Het is ook niet niks natuurlijk. Opeens 2 vreemde mensen om je heen die de hele tijd naar je liggen te kijken. Toch vond ze het wat, al die aandacht. Ook heeft Xen een pleister op haar navel. Moesten we ons niet druk om maken volgens Chris, onze chinese begeleider. Hij zou vandaag gaan vragen waarom deze pleister er zat. Misschien een beetje ontstoken naveltje, dus niets aan de hand. Wat wel raar was, is dat er iets zwarts onder de pleister uitviel. Dit bleek een kruidnageltje te zijn!!! Vreemd.
Papa vindt ze soms nog wel een beetje eng. Hij mag wel de fles geven, dat wel, maar ze durft hem nog niet echt aan te kijken. Ben benieuwd hoe lang dat duurt.....!!! Daarna lekker gewassen , dit vond ze niet zo leuk, en liet ze ook even merken... en daarna naar het onbijt gegaan
Xen kan al zelf eten!!!! Soms stopt ze alleen het hele broodje in haar mond. Dus doen wij het toch maar. Ontbijt vond ze wel erg lekker, dat wel. Meloen, brood en zoet brood. Alles stopt ze onder haar neus.
-
-
Na het eten heeft ze even gespeeld met haar vriendinnen. En na het spelen zijn we een stukje gaan wandelen in de stad. En wat een bekijks hebben we daar.
-

-

Alle chinezen kijken naar ons. Ook zitten ze steeds aan haar beentjes. We begrijpen, na uitleg van onze begeleidster, dat ze vinden dat Xen te koud is gekleed!!!!!! Het is hier 16C , maar de kinderen hier lopen erbij alsof ze zo de piste op moeten, met muts en skipak...Maar alle chinezen vinden het goed om te zien dat europeanen een chinees kindje adopteren. Ze steken elke keer de duim op. Erg lief.
-

-

Na de wandeling en middagdutje begon de eerste helft van het officiele gedeelte. Wachtijd viel ons reuze mee. Het enige wat een beetje "tegenviel" is dat Xen op dat moment haar hele luier heeft volgepoept. Zelfs romper en maillotje zaten onder. Onze eerste luier. En gelijk een flinke... Op dat moment komt ook Chris met de uitleg over de pleister. Deze zit er, samen met kruidnagels ( een chinees recept), omdat ze diaree heeft!!! Daar waren wij nu inmiddels ook achter...

Gelukkig mochten we de maillot lenen van vriendinnetje Fei-Ya, zij had wel een reserve bij.
-

-

Nog even naar de politie om ons te melden. Dit duurde wel wat langer, en uiteindelijk ook niet helemaal gelukt. Morgen gaan we hier alsnog een irisscan laten maken van Xen.

-

Xen was inmiddels iets kwijt wat haar dwarszat en dat was goed te merken.

-

-

Op de kamer poepte ze nog een keer zo'n zelfde luier he le maal vol (weer inclusief romper, binnen 2 seconden was het gebeurd...echte diaree ...).

Maar ook deze bracht weer enorme opluchting.

-

-
En nu ligt ze lekker te slapen. En dat gaan wij ook doen.

Tot morgen.

Liefs Edward, Conny en Xen

DAG 3 Goedemorgen

Goedemorgen allemaal,

Ja hier in Nanchang hebben we een prima nacht gehad. Ze lijkt op haar moeder. Gisteren voor haar doen laat naar bed gegaan en om 5.00 uur wakker geworden om even een beetje water te drinken (nee ze liep niet even naar de kraan). Maar kort daarop weer in de armen van papa in slaap gevallen. Net om 07.30 wakker geworden.

mama is bij dag licht interessant. papa is nog een beetje eng (geef ze eens ongelijk)

-

-

DAG "Het moment"

Wat een dag, wat een gevoel en wat een schatje.
-
Half 3 vanmiddag verzameld in de speelzaal op de 11de verdieping in ons hotel.
16 zenuwachtige mensen. En dan klokslag 3 uur horen we de ping van de lift…en ja hoor, daar zijn ze, gedragen door de verzorgers. En wat ze zien ze er allemaal goed uit. Het lijkt wel of ze op vakantie zijn geweest. Allemaal een beetje bruin getint en allemaal dezelfde gewatteerde broek met spleet (poepgat) aan. We zien gelijk wie Xen is. Gelijk alle fototoestellen en videocamera’s werkzaam op volle toeren. En dan worden we 1 voor 1 geroepen om ons kindje te mogen halen.
-
Na een half uur hebben we allemaal ons kindje. Daarna mogen we aan de verzorgers een aantal vragen stellen over Xen. We weten eigenlijk redelijk veel nu over haar. Ze is echt geboren op 8 december 2007, hoe vaak ze poept, plast en eet per dag, met hoeveel ze in een kamertje heeft gelgen, wat voor eten ze lekker vindt, wat je moet doen als ze huilt en nog veel meer voor ons interessante details….. en ze is te vondeling gelegd. Haar ouders konden niet voor haar zorgen omdat ze erg arm zijn. Daarna de officiële papieren ingevuld en dan eindelijk naar onze kamer.
-
Gelijk via de skype het thuisfront ingelicht. Dat is toch grappig. Wij in China en zij in Nederland en toch kunnen we elkaar zien en horen, mooi is dat. En dan beseffen we het pas echt. Er zit hier een heel klein meisje en ze is van ons. En we houden nu al van haar. Daar gaan wij alles voor doen ( en laten !!!!!!). Wat een mooi gevoel is dat. Ze moet nog wel een beetje aan ons wennen. Ze vindt wel alles prima. Kleertjes uittrekken en andere kleertjes aandoen geen probleem. De knuffels vindt ze toch even wat minder, vooral Elmo, die is best eng…Wat ze wel stevig blijft vasthouden is het papiertje van het koekje wat ze rond half 4 heeft gekregen ( en die heeft ze nu, om 22.55 nog steeds in haar hand) Nadat we haar een klein flesje hebben gegeven is het voor ons ook tijd om te eten. Dat zouden we toch bijna vergeten ( ja, zelfs wij…) . Bij het buffet zitten ook de andere trotse ouders met hun kinderen. Erg leuk om te zien.
-


-
Xen lust veel…daar zijn we achter… kleffe rijst, watermeloen en stukjes brood. Na een uurtje vertrekt iedereen weer naar de hotelkamer, ook wij.
-
Wat we niet hadden verwacht gebeurd toch. Ze valt in haar nieuwe joggingpak in slaap, MET een knuffel, het papiertje en papa (klinkt dat leuk). En ze slaapt nog steeds. En wij….. wij kunnen wel naar haar blijven kijken.
-


Liefs Edward en Conny

DAG 2 "de foto's

Alleen even foto's de tekst zullen we straks plaatsen.