DAG "Het moment"

Wat een dag, wat een gevoel en wat een schatje.
-
Half 3 vanmiddag verzameld in de speelzaal op de 11de verdieping in ons hotel.
16 zenuwachtige mensen. En dan klokslag 3 uur horen we de ping van de lift…en ja hoor, daar zijn ze, gedragen door de verzorgers. En wat ze zien ze er allemaal goed uit. Het lijkt wel of ze op vakantie zijn geweest. Allemaal een beetje bruin getint en allemaal dezelfde gewatteerde broek met spleet (poepgat) aan. We zien gelijk wie Xen is. Gelijk alle fototoestellen en videocamera’s werkzaam op volle toeren. En dan worden we 1 voor 1 geroepen om ons kindje te mogen halen.
-
Na een half uur hebben we allemaal ons kindje. Daarna mogen we aan de verzorgers een aantal vragen stellen over Xen. We weten eigenlijk redelijk veel nu over haar. Ze is echt geboren op 8 december 2007, hoe vaak ze poept, plast en eet per dag, met hoeveel ze in een kamertje heeft gelgen, wat voor eten ze lekker vindt, wat je moet doen als ze huilt en nog veel meer voor ons interessante details….. en ze is te vondeling gelegd. Haar ouders konden niet voor haar zorgen omdat ze erg arm zijn. Daarna de officiële papieren ingevuld en dan eindelijk naar onze kamer.
-
Gelijk via de skype het thuisfront ingelicht. Dat is toch grappig. Wij in China en zij in Nederland en toch kunnen we elkaar zien en horen, mooi is dat. En dan beseffen we het pas echt. Er zit hier een heel klein meisje en ze is van ons. En we houden nu al van haar. Daar gaan wij alles voor doen ( en laten !!!!!!). Wat een mooi gevoel is dat. Ze moet nog wel een beetje aan ons wennen. Ze vindt wel alles prima. Kleertjes uittrekken en andere kleertjes aandoen geen probleem. De knuffels vindt ze toch even wat minder, vooral Elmo, die is best eng…Wat ze wel stevig blijft vasthouden is het papiertje van het koekje wat ze rond half 4 heeft gekregen ( en die heeft ze nu, om 22.55 nog steeds in haar hand) Nadat we haar een klein flesje hebben gegeven is het voor ons ook tijd om te eten. Dat zouden we toch bijna vergeten ( ja, zelfs wij…) . Bij het buffet zitten ook de andere trotse ouders met hun kinderen. Erg leuk om te zien.
-


-
Xen lust veel…daar zijn we achter… kleffe rijst, watermeloen en stukjes brood. Na een uurtje vertrekt iedereen weer naar de hotelkamer, ook wij.
-
Wat we niet hadden verwacht gebeurd toch. Ze valt in haar nieuwe joggingpak in slaap, MET een knuffel, het papiertje en papa (klinkt dat leuk). En ze slaapt nog steeds. En wij….. wij kunnen wel naar haar blijven kijken.
-


Liefs Edward en Conny

DAG 2 "de foto's

Alleen even foto's de tekst zullen we straks plaatsen.

Vervolg DAG 2

We hebben toch nog aardig geslapen en zijn nu best uitgerust. Vanmorgen heerlijk ontbeten. Ze hebben hier werkelijk van alles. Wat wij s'avonds eten, eten de chinezen hier gewoon ook s'morgen. Das best vreemd, ook een beetje wennen, maar wie weet zitten ook wij morgenochtend aan de bami met geroosterde kip!!!!!!!

Daarna even met de groep Nanchang ingegaan. En zo'n stad hebben we echt nog nooit gezien. We hebben wat foto's bijgevoegd. Hoe de mensen hier leven is echt heeeeeeeeeeeel anders dan bij ons. De worst hangt buiten te drogen naast de sokken? Kinderen zij hier ingepakt alsof het -10C is. Het is hier 15C.. Er zijn ook heel veel kinderen, maar geen buggy te zien. Alle kinderen worden hier gedragen.
-









-
De chinezen kijken ons aan alsof we van een andere planeet komen, heel grappig om mee te maken. Ze verdraaien gewoon hun nek.



















-
We zitten nu op onze kamer, nog een uurtje en dan krijgen we onze dochter. Kan niet uitleggen wat we voelen, heel vreemd. Eng ook... Wel prettig dat we hier met 16 mensen zijn die hetzelfde voelen. Gezonde spanning zouden we maar zeggen....

Nog even wachten en dan zijn we een gezinnetje... man man man...wat hebben wij daar lang op gewacht. Maar we weten nu al dat ze al het wachten waard is geweest.
-
Liefs Edward en Conny

DAG 2 (30 november 2008)

Goedenmorgen ,

Zojuist is onze dag op een bijzondere (voor ons) manier begonnen. Na een heerlijke nacht slapen is vandaag voor ons "de dag" aangebroken. En hoe !! Wat een uitzicht vanuit de hotelkamer.

Op het moment dat ik deze video aan het uploaden was werd er buiten ook nog vuurwerk afgestoken. Het kan niet op. En dat allemaal voor onze Xen !!!!

(DAG 1) 28/29 november 2008

Dag 1,

Wat een dag. Lang, best vermoeiend, maar wel erg leuk.
Vliegreis is allemaal goedgegaan. Af en toe een roggelende chinees achter je (op de binnenlandse vlucht) , maar voor de rest zijn chinezen erg vriendelijk. En thee zetten kunnen ze ook.

We hebben te horen gekregen dat we Xen morgen rond 15.00 uur lokale tijd krijgen (in Nederland is het dan 7 uur vroeger!!!!)
Net nog even met een paar de stad ingegaan. Ziet er hier net even iets anders uit dan in Nederland. Wat is het bij ons dan toch schoon.

-

Nu gaan we lekker slapen (althans, dat gaan we proberen) en dan morgen DE DAG. We kunnen niet meer wachten.

Liefs Edward en Conny.....